“Bitirdim,
Udumu fırlattım bir kenara.
Gölgeler açıldıkça havaya
Mor yoncaların arasında
Ses de tükendi şarkılar da.
Bitirdim,
Udumu fırlattım bir kenara .
Çiyle kaplı çalılarda şakırken 
Ardıç kuşları gibi erkenden
Sesim çıkmıyor artık.
Bitkin bir keten kuşu gibiyim.
Kesildi sesim soluğum,
Geride kaldı şarkılarım.
Bitirdim,
Udumu fırlattım bir kenara.“ 
Kitap genel olarak beni tatmin etmedi ; bütün kitaplarını okumuştum en az sevdiğim kitabı bu oldu sanırım ; hikayeler çok kısa kesit olduğu için Arafta kalışı hissettirip sonlandırılmış bu yüzden doyurmadı ve eksik bıraktı beni. Her hikayeyi okuduğumda Araf’ta kalışı hissettim bu yüzden kitap ismi çok yerinde olmuş. Tüm hikayelerin çıkmazı ve negatifliği yüklenmiş buda kitap okurken modumu pasif depresif bir hale sürükledi , kötü olduğunu düşünüyorum ama çok sevdiğim de söylenemez.