G'Bahar
@Untergehen
Ömür boyu ikilem.
17 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İşte tam da o dönemde, Drago, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
Reklam
Yazgı
Kitabımızın ana karakteri Giovanni Drogo gözünden bir subayın askerlik anısına dair maceraları, savaşları ele alınacağını sanırsınız hatta kahramanımız da böyle olacağını düşünür fakat tek savaş içindeki umuttur.
Kuzeyinde uçsuz bucaksız sarı bir çölün olduğu kaleye tayin edilir. Siz de onunla beraber kalenin bedbahtlığına kaderine terk edilmiş haline sinirlenir "Burda ne gibi bir olay olabilir" diye düşünüp bir an önce uzaklaşmak istersiniz. Fakat öyle olmaz. Sizi de çölün diğer tarafında bilinmeyen şeyler olma ihtimali orda tutar. Yavaş yavaş beklemeye de alışır. En çok uzaklaşmak istediğiniz yeri eviniz bellersiniz.
Açıkçası çok defa Drogo'ya sinirlendim. İstiyordum ki farklı yere tayin edilsin ordaki maceralara şahitlik etsin. Diğer askerler gibi olmasın kötü bir yazgının esiri olmasın. En azından kaledeki ondan önce gidenlerin bir türlü bekleyip de gelmeyen savaşın şahidi olsun. Oysa O, 'bir şeyler olma' ihtimaliyle 30 yılını gözlerimizin önünde heba etti hem de tam 'bir şeyler ' olduğunda. Ama zaten asıl mesele bu değil midir ki bizler de arzularımızın bir gün gerçekleşme ihtimaliyle hayatın yarınını beklemiyor muyuz bazen yılgın bazen de diri bir şekilde?
