Eski mektup gibiyim sanki
Yazılmış sonra unutulmuş Hayatımın zarfında
Sayfalar sararmış
Kelimeler silinmiş
Hatta bilmiyorum zamanında
Ben mi tutuyordum kalemi
Şimdi mektubu açsam
Okuyamam kendimi
Yaşlılıkla, çoğu durumda, beden ve zihin aynı zamanda çökmüyordu. Genellikle bunlardan biri daha genç kalıyordu.(...) Önce zihin çökerse insan daha mutlu ölürdü.
Bu gece uykum yok, çalıyor jazz,
Yağmur yağıyor, gözlerim ıslak,
Hüzün var müzikte hem de haz,
Tuhafım biraz, dünyadan uzak.
(...)
Bu gece uykum yok, yapayalnız
Karanlıkta kendimle oturuyorum,
Bu gece düşünmek anlamsız,
Boş verip jazz dinliyorum...