İtiraflarım
Lev TolstoyYazar:
Lev Tolstoy
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
88
Basım Tarihi:
Mart 2021
İlk Yayın Tarihi:
1880
Yayınevi:
Halk Kitabevi Yayınları
Orijinal Adı:
Rusça: Исповедь [Ispoved]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786257658485
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
65 diğer baskı · Tümünü Göster
İtiraflarım
13,2bin okunmaAntik Kitap · Nisan 2016 · 96 s.
İtiraflarım
4.714 okunmaKarbon Kitaplar · 2017 · 94 s.
İtiraflarım
1.674 okunmaRen Kitap · 2018 · 128 s.
İtiraflarım
1.265 okunmaDorlion Yayınevi · Mayıs 2019 · 76 s.
İtiraf
1.142 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Kasım 2022 · 104 s.
İtiraflarım
593 okunmaVenedik Yayınları · 21 Mayıs 2018 · 95 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi
Tolstoy, İtiraflarım kitabında;
"Hayattan korkuyordum, hayattan kaçıp uzaklaşmak istiyordum ama gene de hayattan bir şeyler bekliyordum." diyor.
İnsan her ne kadar kaçıp uzaklaşmak istese de, içinde bir yerde yarına dair bir umut daima vardır ve o umut bu hayatı yaşanır kılar.
51 yaşındaki Lev Tolstoy, " Savaş ve Barış" ile " Anna Karenina'yi " yazmasına rağmen, hayatına baktı ve bunu anlamsız, üzücü bir başarısızlık olarak gördü. İtiraflarım, büyük Rus yazarının estetik ideallerin peşinden dini ve felsefi sonucları olan meselelere doğru hareketine dair bir fikir veriyor.
Lev TolstoyEdebiyat
Sevgili Tolstoy, bu kitabınızla yollarımız iyi ki depresif hissettiğim zamanlarda kesişmemiş.
Bilinen en büyük yazarlardan biri, kendini ifade ediş biçimine hiçbir kötü yorumum yok, yalnızca hayran kaldım diyebilirim. Az kalsın beni de karamsarlığın içine çekecekti.
Kitap boyunca yaşama amacını sorguluyor sevgili Tolstoy. Kendini hayattan bir koparıp bir bağlıyor. İntiharı düşlüyor, hatta planlar yapıyor. Ama bir türlü buna cesaret edemiyor. Ve yaşadığı sürece hayatını sorgulamaya, bunların cevaplarını bulmaya çalışmaya devam ediyor.
Tolstoy, bolluk ve lüks içinde yaşamak istememiş. O da köylüler gibi daha mütevazı bir hayatı olmasını istemiş, kendi hayatı ona sahte geliyormuş fakat eşi onunla aynı fikirde değilmiş. Tolstoy eşine çok bağlı olduğundan başlarda evi terk edememiş ama yaşlandığında -eşiyle de kavgaları arttığında- bu durum canına tak etmiş ve evi terk etmiş. Eşi bunun üzerine birçok kez intihar girişiminde bulunmuş ama kurtarılmış.
Açıkçası Tolstoy’un intihar edebileceğini hiç düşünmedim, buna cesareti olmadığını kendisi de söylüyor ve araştırdığımda bir kış günü evini terk ettikten sonra hastalandığını, Astapovo'da bir tren istasyonunda zatürreden öldüğünü öğrendim. Hastalığa direnmeyi bırakmış anlaşılan.
Umuyorum ki aradığı rahatlığa kavuşmuştur.
Cok mu iyiydi? Bence değil. Sarmıyor, sürüklemiyor.. İtiraf kelimesinden çok şey bekleyebilirsiniz ama bu beklentinizi bu kitaptan alamayacaksınız diye düşünüyorum. Ya da tam anlaşılmayan kitaplar listesine 2. Defa okunmak üzere eklenmeli..
tolstoyun iç bunaltan sürekli arayışını ve varlık sebebini sorgulayışını ele alan kitabı. okurken insanı derin bunalımlara sürüklüyor. bir insanın ömrünün gerçeklik peşinde koşması ve hayatından lezzet almadan hergün intiharı düşünerek yaşaması çok acı olmalı. bu romanını ele alıp tolstoyun müslüman olarak öldüğünü öne sürenler var ama bana biraz uzak geliyor.
yalnız kitabı okurkenki farkettiğim en önemli detay bediüzzeman said nursinin 8. sözü yazarken tolstoydan alıntı yaptığını farketmek oldu (çölde yolunu kaybeden ve kuyuya düşen seyyah hikayesi). tolstoyun derinlik sahibi dünya yaşantısında eşine ve çocuklarına yaşattığı mutsuzluk bu bilgeliği elde etmek ve hayatını zehir etmek uğruna değermi bence değmez nazarımda yalnızca yazarlığı değerli şahsiyet.
Neden?Felsefe
Din ve hayat birbirinden koparsa umutsuzluk başlar. Dinsiz hayat, öleceğini bilmediğin yere ölmektir. İnsan öleceği yeri bilmez ise yaşayamaz... Din gerçek umudun kendisidir. İnsanların karıştırdığı yalanları dinden çıkarırsak sonunda umut olan saf gerçeklik ile yüzleşeceğiz
Yazarın kendi ruh dünyasını anlatan, anlatırken de hayatı ve inançları sorguladığı kitabı, kitap 1880 yılında yazılmış ve yayınlamasından 4 sene sonra yasaklanmıştır. 90-100 sayfalık ince bir kitap olmasına rağmen çok fazla insanı düşünmeye sevk ediyor. Tekrar tekrar okunması gerektiğini düşünüyorum. Başucu kitaplar arasında girmelidir. Mutlaka okuyun. Mutlaka okutturun.
Ne için yaşıyoruz..Edebiyat
Spoiler içerebilir!!!
Yazar itiraflarım eserinde kendine bir takım sorular soruyor: Ben neyim? Nereden geldim? Nereye gidiyorum, dünyada vazifem nedir? Ne için yaşıyorum ve yaşıyoruz? Evet bu soruları kendine soruyor, cevabını bulamadığı an intihar etmek istiyor defalarca, hayat bir beladır diyor, para, mal mülk edinme, kariyer, şöhret... Bunlar yaşamın amacı asla olamaz diyor, ama ya bir gerçek varsa ve O bu gerçeği henüz bulamamış ise? Evet bir ümit devam ediyor yaşamaya ve aramaya. Inançsızlığın verdiği ıstırap onu dine yöneltiyor. Amaç din değil, Allah'ı arıyor kendi tabiri ile. Hristiyanlığı araştırıyor, ondaki çelişkiler diğer dinleri araştırmaya itiyor kendisini, Hristiyanlıkta karar kılıyor, ama ya çelişkiler? Bakıyor ki inançsız yaşamak mümkün değil, onları görmezden geliyor. Ortodoks, Katolik, Protestan gibi farklı mezheplerin birbiriyle sert sürtüşmeleri, bir insanın ilah yerine konması, günah çıkarma, ekmekle ve şarap içmenin etle kan içmeye benzetilmesi vs inanışlara rağmen inanca tutunuyor, ancak saçmalıklara daha fazla katlanamıyor ve gördüğü bir rüya ile kitabı bitirip, arayışına bir sonraki kitapta yer vereceğini söylüyor. Sorduğu sorular, inançları irdelemesi, huzuru arayışı hem dahice hem ıstırap dolu. Tolstoyun sorduğu soruları bence herkes kendine sormalı zira kitapta şark hikayesi diye alıntıladığı hikaye ki; insan, kuyuya düşmüş ama kuyunun ortasındaki dalı tutmuş bir adam gibidir. Kuyunun dibinde ejderha, başında ise aslan var. Kuyunun ortasındaki dalı tutan insan daldaki meyvelerle uğraşıyor. Halbuki dalı kemiren bir siyah( gece) bir de beyaz( gündüz) fare var. Tüm bunlara rağmen insan nasıl olur da meyve ile mutlu olmaya çalışır?
Oldukça uzun süre önce okumuş olduğum bu kitabı tekrar büyük bir zevkle okudum.
Karısının değişiyle her savunduğu tezin tersini şiddetle savunan Tolstoy, bu kitabında “yaşamın amacını” bulamak için çabalarken ruhunda yaşadığı fırtınaları anlatıyor.
Koyu dindar ve muhafazakâr bir ailede yetiştikten sonra, inancı küçümseyip yoz ve Epikürcü bir yaşam süren Tolstoy daha sonra daha önce bilinçsizce dahil olduğu dini yaşama bu defa bilinçli olarak dönüyor.
Bir süre sonra halkın yaşadığı dinin birçok yanlış bilgi içerdiğini izledikçe bu yaşamdan da uzaklaşıyor.
Kitabın sonunu gördüğü bir rüya ile neticelendiriyor.
Basit bir dille yazılmış ancak derin bilgiler içeren bu kitabı çok seveceksiniz.
0=0'dan 2+2=4'eEdebiyat
Tolstoy, kitap okumaya başlayan herkesin elbet bir şekilde karşısına çıkan eserlerinin çoğu klasikleşmiş Rus yazar. Kitap okuyan herkes sanırım öyle ya da böyle Tolstoy'un eserlerinden birini mutlaka eline almıştır. Peki hiç bu eserlerin özünde hangi düşünce var? Bu yazar ne düşünmüş ne yaşamışta bu eserler ortaya çıkmış dediğiniz oldu mu? İşte bu kitapta Tolstoy yazarlık serüveninden, farklı yaşlarda düşüncesindeki farklılıklardan ve kitabın büyük bölümünde dini sorgulamalarından bahsediyor. Özellikle dini anlamda sorgulamalarının gerçekten çok derine indiğini görebilmek mümkün. Bu sorgulamalarında en fazla referans gösterdiği isimler ise Sokretes, Schopenhauer ve Hz. Süleyman gibi gözüküyor. Tolstoy'u ve eserlerini anlamak için okunması gereken sorgulayıcı bir eser.
Yazar Hakkında
Lev TolstoyYazar · 205 kitap
Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.
Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.
Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.
Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.
Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.
Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.
Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.
Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.
82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.
