Bazen yalnız kalmak isteriz. Öyle böyle değil; tek bir insanoğlu dahi kalmasın etrafta, uzunca bir yalnızlık düşüdür bu. En başta fena değildir kimsesizlik. Ya sonra? Thomas Bernhard "Eski Ustalar"da, "İnsanlardan nefret ederiz ve gene de onlarla birlikte olmak isteriz, çünkü yalnız insanlarla ve onların arasında bir şansımız vardır yaşamı sürdürmek ve çıldırmamak için." der.