Onur
@Urungu19
29 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
kötü çeviri!
Yeni Dünya'nın kaşiflerinden Hernan Cortes'in maceralarını anlatan oldukça sürükleyici bir romandı. Eski Dünya'dan yeni bir yaşama, bambaşka bir kültüre dalan ve oranın zenginlikleri karşısında gözleri dönen İspanyolların serüveni ve oranın yerlilerin acımasız ve renkli kültürü kitabı elinizden düşürmeme hissini uyandırsa da maalesef çeviri çok kötü. Normalde benim için 10/10'luk bir kitap olabilirdi ama çeviri için 6/10'da kaldı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hümanist Başkomiserin Çiğ Düşünceleri!
Basit ama akıcı bir kurguyla yazılmış, atıştırmalık dizi tadında bir Ahmet Ümit romanı... Polisiye tarzında fakat bir polisiye romandan beklenen nesnellik ve ciddilikten uzak buldum. Başkomiser rolündeki ana kahramanımız çoğu zaman romantik, muhalif, hümanist vb. özelliklerini sergilediği için sizi bir polisiye roman gibi gerilimli bir ortama çekmiyor ( Kitabın son bölümünü bu eleştiriden azad edebilirim.) Ayrıca romanın çoğunlukla Beyoğlu'nda geçmesi ve İstanbul betimlemeleri başarılı ve okuru çeken bir unsur oluşturuyor. Ana kahramanımız bir melek edasıyla kirli ve pis Beyoğlu'nun melek sakinlerini ( sadece binalar, kaldırımlar vs. pis herhalde insanların hiç katkısı yok) büyük bir anlayışla suça sürükleyen nedenleri kendi iç dünyasında anlamlandırıyor, twitter dili ve edebiyatıyla çiğ siyasi çıkarımlar ve eleştiriler yapıyor, arada bir de Allah razı olsun! mükemmel insanlar olan Rumların bize bıraktığı İstanbul'un güzelliklerini yansıtıyor. Azınlıklar ve suç dünyası kadar mükemmel olmayan(!) muhacir Türk ailemiz sağ olsun sonunda cinayet de aydınlanıveriyor. Neyse bu kadar inceleme yeter.
Kısacası okunur mu bence hayır. Yazarın daha başarılı kitapları yeterli. Basit ve anlaşılır bir dili var, edebi bir dile sahip değil. Akıcı mı, son 50 sayfa hariç benim için akıcı olmadı (belki de bitiyor diye sevindim). Beyoğlu'yla alakası yeterli mi, idare eder. Yazar, maalesef siyasi ve toplumsal mesajlar vereceğim diye edebi yönden kusurlu bir eser oluşturmuş. Tamam, muhalif olabilirsin, eleştirebilirsin, neden olmasın? Herkesin dünyaya bakışı farklı olabilir ama bunu daha ustaca bir şekilde yansıtmalıydı. Twitter'da okuduğumuz çiğ cümleler kitabın seviyesini epey düşürüyor ve okuru sinir ediyor. Aslında puanım 5 ama son kısım için 6 yaptım ;)
Küçük Prenslerimiz
“İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Gerçeğin mayası gözle görülmez.”
Fransız yazar Antoine de Saint-Exupery eseri kısaca bize yukarıdaki alıntı çerçevesinde sesleniyor. Aslında bu sesleniş içimizdeki çocuğa, saflığımıza, duygularımıza oluyor.
Kitabımızın kahramanı uçağının arıza yapması sonucu kendini çölde buluverir. Yakında hiçbir insanın bulunmadı bu yerde yanında saf, altın saçlı, küçük bir prens belirir. “Küçük Prens” ve kahramanımız kitap boyunca konuşurlar ve en sonunda yüreklerimizi burkan bir şekilde ayrılırlar. Yazarımız da belirtmişti ya kimsecikler yoktu oralarda. Kimsecikler yokken gelen bu “Küçük Prens” kimdi o zaman? Yazarın içindeki, aslında hepimizin içindeki çoçuk.
İşte bu küçük prensimiz yazarımıza hikâyesini anlatmaya başlar. Geldiği gezegeni, oradan ayrıldıktan sonra uğradığı gezegenleri ve en son Dünya’da yaşadıklarını anlatır. Yazarımıza da hiç cevap vermez çünkü onun içindeki çocuktur aslında o, hepimizin içindeki çocuktur. Bu gezegenlerde karşılaştığı kimseleri hiç anlamaz. Çünkü onlar hep dünyevi işlerle meşgul, materyalist kişilerdir. Dünyadan zevk almayı bilmezler. Kitap boyunca yazarımız aslında “Küçük Prens” aracılığıyla büyükleri-çünkü çocuklar çoğunlukla duygularıyla yaşar-, onların materyalistliğini eleştirir. Bunu yaparken kral, bekçi, sarhoş gibi güzel yan karakterleri kitaba dahil eder. Bize çiçeğe, yıldızlara kısacası elimizdeki her şeye yüreğimizle bakmamızı hatırlatır. Emek verdiklerimizin kıymetini bilmemizi öğütler. Zor durumda olsak da mutlu olacak şeylerin olduğunu söyler çünkü çöle bile güzellik veren oralarda bir kuyunun olmasıdır.
Kitabın saflığı, masumiyeti beni epey etkiledi. Kitap bence bir çocuk kitabından çok yetişkinlerin içindeki çocuğa seslenen bir yapıda. Ayrıca yazar tilki, gül, kral, bekçi