Peyami safanın yaptığı betimleme ve karakter tahlillerini beğenirim, bu kitapta tek beğendiğim şey de maalesef bu oldu. Bu tarz doğu batı çatışması kitaplarının çoğundan hoşlanmam çünkü özellikle kadın çoğunlukla alt tabakaya konulur, yaptığı en normal şeyler bile eleştirilir. Tıpkı bu kitapta olduğu gibi. Neriman aslında sadece yaşamak ve hayatın diğer taraflarınıda tatmak isteyen konservatuvar bölümünde okuyan ve kendi istekleri ile aileden aldığı fikirlerin arasında kalmış genç bir kızdır. Her genç insanın isteyeceği gibi balolara gitmek, eğlenmek ve güzel giyinmek ister ama bu istekler kitapta o kadar kötü ve zehirli gibi anlatılır ki. Aslında Neriman sadece değişen ve NORMALLEŞEN dünyanın bir parçası olmak ister. Tabi onunda yanlışları ve yanlış yorumlamaları vardır fakat bu onun istediği şeylerin ahlaksız ve zehirli olduğu anlamına gelmez. Örneğin Neriman'ın Şinasi ile bir birlikteliği var iken Macitle habersiz buluşması ve yalan söylemesi doğru değildir fakat bu bana göre Şinasi'yi asla bırakmaması gerektiği için değil, Şinasi'den ayrılmadığı halde görüşmeye devam etmesi yüzünden yanlıştır. Bu tarz kitaplarda kadın kendi düşünceleri uymasa bile muhafazakar erkek karakterden asla ayrılmamalı, ayrılırsa hayatı hep kötü ve ahlaksız geçecekmiş mesajı verilir alttan alta. Aynı şekilde kitabın sonunda anlatılan Rus kadın hikayeside tam olarak bu mesajı vermek için yazılmıştır. Bakınız Rus kadın adamı her ne kadar sevse de gelir sıkıntısına düşerler ve hayatın gerçekleri ile karşılaşırlar. Ki zaten Rus kadın adamı başta her haliyle kabul edip onunla o yola çıkmıştır. Fakat ilerleyen zamanlarda her şey aşk ile çözülemez ve kadın adamı bir nevi bırakmak zorunda kalır. Geliri iyi olan birisi ile olur ve hayatı hep mutsuz geçmeye başlar. Eski adamın yanına gidip "Ben bir
Reklam
Bu kitap bana doğum günümde hediye olarak gelmişti, Uzun süredir kitaplığımda duruyordu ve okudum sonunda. Kitabın ilk yirmi veya otuz sayfasında bahsedilen bilimsel kanıtları okurken gerçekten etkilendim ve ilk başta bu kadar etkilediyse devamında neler vardır diye heyecanlanarak okudum ama maalesef bir yerden sonra bazı cümleleri çok fazla tekrar etmeye başladı ve hep aynı şeyleri biraz değiştirerek anlattı, kitap tekdüze ve kanıtsız ilerledi sanki. Özellikle yazarın okurlarının hikayelerini motivasyon vermek için eklediği yerler. Bazı hikayeler hatta çoğu o kadar saçmaydı ki, mesela bir tanesini anlatayım kısaca; Bir kadının arkadaşının annesi hastalanıyor ve yoğun bakıma giriyor daha sonra arkadaşı kadını arayarak 'senin isteyerek birşeyleri gerçekleştirdiğini biliyorum' tarzı bir konuşma yapıyor ve annesimim yoğun bakımdan çıkması için dua etmesini, istemesini istiyor. Kadında tamam diyor ve kadının sağlığı için evrenden istemeye enerji göndermeye başlıyor sonra arkadaşı arıyor ve annesinin yoğun bakımdan çıktığını falan söylüyor. Yani okurken çok komik ve saçma geldi bu kısım sırf arkadaşı evrene enerji yolladı diye annesi kurtuluyor falan. Her neyse herşeye rağmen sevdiğim ve etkilendiğim yerler de oldu kolay okunabilecek bir kitap. Yazar tekrara düşmeseydi ve saçma olayları koymasaydı çok daha iyi bir potansiyeli vardı.
Felsefe Kitap sınavım için okudum, bir günde hemen bitirilebilecek akıcı ve güzel bir kitaptı. İçindeki bazı alıntılar gerçekten insanı sorgulamaya itiyor ve sıkılmıyorsunuz. Özellikle küçük prensin tek tek gezegenleri gezdiği yerler favorim oldu. Kitap ile ilgili en sevdiğim şeylerden birisi sonunun ucu açık bırakılmasıydı kitaba çok yakışan bir son olmuştu bence. Ama kitapta direkt olarak adı geçmesede Atatürk'e Türk diktatör imasında bulunulmuştu ve bu beni rahatsız etti. Okuduktan sonra da emin olmak için baktım ve aynı geçiyor çoğu yerde. Bu yüzden bir puan kırdım onun dışında herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm kitaplardan birisi.
