Nedensiz suskunluk hiçbir mânâ taşımadığı gibi var edilen tüm mânâyı da ortadan kaldırır. Bu andan itibaren yaratılmak istenen tüm derin anlamlar da yalnızca ruhun derinliklerinde kaybolur. Dolayısıyla insan anlamlardan ibaret oluşuyla bilgeliğe dayanmayan hiçbir suskunluktan pay alma hakkına sahip değildir.
Sormadım hiçbir şey ve susmayı da öğrendim zamanla.
Şimdi sadece birkaç gün ve birkaç gecedir hayat.
Yine aynı şekilde ve dingin bir itidalle,
Yarın her şeyim olduğunu hissettiğim, bugünse sefil bir hayat.
Toplum, eserler arasında güzel ve çirkin ayırtını çok kesin bir dille yapabilir; ancak neredeyse hiçbir zaman derinlik için aynısı söz konusu olmamıştır.
Eğer ben sana yalnızlığın bendeki bir duygusunu anlatabilseydim! Ne yaşayanlar ne de ölüler arasında kendimi akraba hissettiğim biri mevcut değildir. Bu tarif edilemez derecede tüylerimi ürperticidir. Sadece bu duyguya katlanmaya kendimi alıştırmakla ve daha çocukluğumdan beri bunun adım adım gelişimi hâlâ bundan mahvolmayışımı bana belirgin, kavranılır kılmaktadır.