Uygar ildan
@Uygarildan
Müziğin sihri adına...
Aynı ben :)
Ünlü bir müzisyen yine her zamanki gibi o muhteşem bestelerinden birinin üzerinde çalışıyormuş. kendini bu besteye öyle bir kaptırmış ki ondan baska hicbir şey düşünmüyormuş. Bir gün müzisyenimiz yaya yolundan karşıya geçerken son süratle gelen bir araba ona çarpmış. Müzisyen kendine gelip gözlerini biraz açtıktan sonra ilk gördüğü kişiler polisler olmuş. Polisler hemen sormuşlar.
- size carpan arabanın plakasını alabildiniz mi?
Müzisyen - hayır demiş
Polisler bu sefer - markasını rengini görebildiniz mi?
Müzisyen yine - hayır demiş
Polisler biraz sinirli bir şekilde - ne olur biraz düşünün. Arabayla ilgili hiçbir sey hatırlamıyor musunuz?
Müzisyen düşünerek - tamam birşeyler hatırladım demiş
Polisler onun söyleyeceklerini not etmek için hemen kağıt kaleme sarılmışlar. Besteci söze şöyle devam etmiş.
Arabanın egzozudan şöyle bir ses çıkıyordu do mi fa!
"Bu kitap size unutmayı unutturuyor" çok idaalı bi giris değil mi? Ya unutmak istediğimiz şeyler yasadiysak okumayalim mi? :D
Hiver başını iki yana salladı sessizce oturan kelebeğe dönerek "şu faniler ne garip..." Diye söylendi. "Benimle konuşalabilmek için onca zorluğa katlantılar ama sadece birkaç soru sormakla yetindiler. Halbuki daha bilmeleri gereken ne kadar çok şey var gerçek düşmanlarının kim olduğu konusunda bile bir fikirleri yok. Hayatlarını emanet ettikleri dostlarının gerçekte kim olduğunu bile bilmiyorlar..." Içini çekti. Renkli kanadı usulca okşadı. Dudağının ucuna ufak bir gülümseme yerleşmişti. "Fakat beni nedeni bilgilendirsin ki ?" Dedi aldırmaz bir ifadeyle. "Ben sadece sorulan sorulara cevap veririm. Benden daha fazla bir şey beklemezler. Er ya da geç, öyle ya da böyle, her şeyi öğrenecekler zaten. Sen bana bir portakal daha getir en iyisi...."
Bir tanrının sitemi
sorularınıza cevap verir sorunlarınızı çözerdik. ama sizler bizi Tanrılaştırdınız adımızı taşıyan tapınaklar gösterişli heykeller yaptınız çünkü tanrılarla yüz yüze konuşabiliyor olmak gururunuzu okuyacaktı. Buna inanmak hoşunuza gidecekti. Maalesef bizim de hoşumuza gitti. Tanrı rolünü hepimizi çok sevdik. Fakat siz bununla da yetinmediniz. takipçisi olduğunuz tanrının en büyük Tanrı olduğuna inanmak istediniz. Diğer tanrıların onun hizmetine girmesi gerektiğini iddia ettiğiniz. Biz bunu da memnuniyetle kabul ettik. bu uğurda 100 yıllarca sürecek savaşlar başlattınız savaşan sizdiniz ama adına tanrılar savaşı dediniz. Öyle ki sonunda biz de bu savaşın bir parçası konumuna geldik.
Acaba gerçek tanrılarda... bu yüzdenmiş :D
Kendini beğenmişliğinize bir örnek daha hala benim bir tanrı olduğumu düşünüyorsunuz. gerçekten bir tanrı olsaydım sizin gibi zavallı fanilerle konuşmaya tenezzül eder miydim? Ya da dibine kadar sokulup yüzüme bakmanıza izin verir miydim?