Damladır, saçlarımdan alna düşen ter.
Güneş bütün heybetiyle gökyüzündedir.
Kuru otlar ortasında gölgesiz bi yer.
Gözleriyle önünde, iç yüzündedir.
Atam durur başımda olmamış bu der
Gözlerimden tütmeyen bir, sabır yükselir
(Şiir, tamamlanmış olmasına rağmen kaybettiğim satırlar içerir, yeniden yazma uğraşısı içine gireceğim.)
( Yarım kalmış şiiri, siz olsaydınız nasıl tamamlardınız? )
Hiçbir insan bir diğerini eli, ayağı, beyni vardır diye "var" kabul etmez. Bir insanı diğeri için var kılan, karşısındakinin kendisiyle kurduğu anlam bağıdır.
Dünyaya gelmek, bir saldırıya uğramaktır. Doğan bebek, havanın ciğerlerine olan saldırısının verdiği acıyla haykırır... Yaşıyor olmak, savaşıyor olmaktan başka bir şey değildir.