Mustafa Özbek
@Uzbek
Şu anda okuduğu kitap
Niçin, çoğu şeyi zihnen canlandırmak zorundayım? Bugün, umumi tuvalete girmezden hemen önce karşılaştığımız kişi ile yan yana tuvaletlere girdik. O fermuarın sesi, öksürmeler ve "şşşşşşşşşş" sesi... Allah'ım bunları zihnen canlandırmak istemiyorum ben, daha sonra el yıkarken adamın yüzüne bakamadım.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
10 km yürüyüşümü gece gerçekleştirdim. Yolda canım sıkılmasın, yol tez bitsin diye de gölgem ile video çekip durdum. Tabii bunun için insansız ama arabaların akıp gittiği ana yolu tercih ettim. Daha sonra kısık sesle kime hitap ettiğimi bilmeksizin, deli değilim ben lütfen beni kınamayın, dedim. Sanırım bundan daha âla delilik alameti yok.
Dün, gün boyu neyi istedimse onu yapmamaya karar verdim. Gözlüğümü ihtiyacım olmasına rağmen takmadım, bütün insanları "bulantı" şeklinde gördüm. Bulanık olmanın da ötesinde bulantı... İnsanlara, karizmatik bakış fırlatır gibi gözlerimi kısıp baktım hep. Daha sonra üşüyor olup yorulmama karşın eve kadar 10 km yürüdüm. Gün sonu kendime küfürler edip bunun bana ne faydası olduğunu düşündüm. Faydasız işlerle uğraşıp aylakçılık mı yapıyorum?
Aşağılık Kompleksi, Üstünlük Kompleksine Evrilir. İnsan Bu Amaçla Yaşar.
Bazı kimseler vardır, canlarına kıymak gibi bir düşünceye kapılır, bu yoldan bütün sorunlarıyla dünyayı üzerlerinden silkip atmak isterler. Sanki bu hayatın varlığıyla yokluğu onlar için birmiş gibi gelir, böylelikle kendilerinde bir üstünlük sezerler; gerçekte ise korkak, yüreksiz kimselerdir.
Uyku Pozisyonlarının Psikolojik Tahlilleri
Kimi insanlar vardır, yatağa yattılar mı kıvrılır, bir kirpi gibi tortop olur; yorganı başlarına çekerler. İlgili vücut pozisyonu aşağılık kompleksini ele veren bir belirtidir. Ya da yatakta boylu boyunca uzanmış bir kimseyi görüp de ona güçsüz ya da hayatın zorlukları karşısında beli bükülmüş biri diye bakabilir miyiz?