Mustafa Özbek
@Uzbek
Şu anda okuduğu kitap
Gün geçtikçe daha iyi anlıyorum: Türk "entelektüel" i, Türk aydını, Türk ülkesi denilen bu engin ve ıssız dünya içinde bir garip yalnız kişidir.
Reklam
Büyük felaket anlarında olduğu gibi, büyük sevinç günlerinde de duygularımızı başkalarıyla paylaşmak bizim için bir derin ihtiyaçtır.
Ateşe atılmış bir adamın yüzüne akıtılan bir damla suyun değeri nedir?
Bir kere istasyonda Mustafa Kemal Paşa'yı, birkaç kere de İsmet Paşa'yı görmüş. "Biri nasıldı? Öbürü nasıldı? Bana anlat," diyorum. "Aha şöyle, aha böyle," diyor. Bir türlü işin içinden çıkamıyor. Mümkün olsa kendi muhayyilemi, kendi hassasiyetimi, kendi dilimi ona vereceğim.
Bu insanlar, her gün hiçe saydığım, hor gördüğüm, hatta bazen de tiksindiğim kimseler değil midir? Fakat, işte, uzaktan nasıl çalıştıklarını seyrederken, bana, her biri büyük olayın kahramanı gibi gözüküyor.