Ben insanların belki en yorgunu,
ben...
Mevsimsiz sevmesini bilirim,
vakitsiz düşünmesini,
düşünüp düşünüp üzülmesini.
Gülüşüm, bakışım ayrı,
belki üzgünüm biraz,
yılgın değil,
farkındayım olup bitenlerin.
Böyle gelmiş böyle gider bu dünya !
Rıfat Ilgaz