Reklam
1Alıntı
Uşaqlığımızda günlərimizin necə böyük hissəsi dinc, sakit keçirdi... Nə bilim, bəlkə də, indi mənə elə gəlir. Ayıq-sayıq bir gözləntidə nə qədər vaxt keçirərdik. Hələ təşəkkül tapmamış dünyamızda süst, sakit dayanıb gözləyirdik, müşahidə aparırdıq, gələcəyimizə baxırdıq. O kirayənişin oğlanla baxışdığımız kimi.. Döyüş meydanında başqa nələrin baş veracəyinin marağında olan əsgərlər kimi...
-Seni seviyorum.
-Beni sevdiğine dair kanıt göster?
-Kanıt inancı öldürür. Eğer kanıt gösterirsem seni sevdiğimi bilirsin. Ben "seni sevdiğimi bilmeni" değil, "seni sevdiğime inanmanı" istiyorum.
-Neden?
-Çünkü bilmek beyinle, inanmak kalple yapılan iştir.
~ "Sweet November", 2001🌻
Reklam