Vansayk
@Vansayk
47 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
O zaman hayatı, aşkı, ölümü, felsefeyi, edebiyatı 140 karakterlik tweet'lerle ifade eden bir kuşakla konuştuğumu daha derinden kavradım. Aramızdaki uçurum kapanmayacak cinstendi.
Reklam
İnsanın geçmişini araştırması acı veren bir deneyimdi. Mutlu olabilmenin tek şartı "unutmayı" başarabilmekti.
"Hayvanların yaptığı gibi neredeyse hafızasız yaşamak ve mutlu olmak mümkündür ama hiçbir şeyi unutmadan yaşamak imkânsızdır."
Açıkçası, insanlar niye, adına aşk dedikleri bilmeceyi çözemiyorlardı? Bunca acıya, bunca cinayete, bunca intihara değer miydi bu ruh hali? Çünkü aşk fizikseldi, kimyasal değil.
Bir de bana tuhaf diyorlar diye düşündüm; her insan tuhaf.
Bir yazar kendi alıntısında, kendisinden en iyi bu şekilde bahsedebilirdi.Edebiyat
Belki de edebiyatçılık, anlatmaktan çok, bir anlama uğraşına dayanıyordu.
Reklam