Elf
@Vantelf_
19 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Tanrı'yı dedi seraphita ve sesi ruhlarda dağdan dağa yakılan bir özgürlük ateşi gibi parladı.Bize asla ihanet etmeyen Tanrı'yı.Bizi terk etmeyen ve arzularımızı anında tatmin eden,yaratıklarının susuzluğunu sonsuz ve katışıksız bir sevinçle giderebilen biricik varlık olan Tanrı'yı.Hiç bıkmayan ve dudaklarından tebessüm eksik olmayan Tanrı'yı.Hep yeni kalan,ruha hazinelerini boca eden,arıtan hiç acı vermeyen,bütünüyle ahenk ve alev olan Tanrı'yı. İçimize girip orada çiçeklenen,tüm dileklerimizi yerine getiren,ona ait olduğumuz zaman bizimle hesap kitap yapmayıp kendini bütünüyle veren,bizi yerden kaldırıp kendinde yücelten,çoğaltan Tanrı'yı.Fazla söze ne hacet,Tanrı'yı işte.Minna seni seviyorum çünkü Tanrı'ya ait olabilirsin.Seni seviyorum çünkü ona gelirsen benim olacaksın.
-Öyleyse beni de götür dedi Minna diz çökerek.Elimden tut ve götür,artık senden ayrılmak istemiyorum.
Puan vermedi·200 syf.·
8 günde okudu
·2023 1. kitabı
Artık acı çekmiyor mu diye sordu Wilfrid.
-sadece göğe yazgılanmış yaratıklar,sevgileri acıdan azalmaksızın acı çekmeyi bilirler.Bu gerçek inancın işaretidir,dedi ihtiyar ciddiyetle,denenmekte olan bir müzik aletinden rastgele bir notanın çıkması gibi...
O semavi çiçek; o ana dek boşa çıkmış bütün dileklerinin özlemle yöneldiği;bizi üst diyarlara götüren o taze fikirleri,umutları ve duyguları uyandıran o çiçek,orada karların altında,buzların arasında,sapının ucunda büyümüştü.