Parmaklarım saçlarımın arasında bir sağır gibi dans ediyor. Evet yanlış duymadın. Parmaklarim diyorum; emanet verilen bir beden için kullanılmış en hatalı kelime...
Ceninken yaptıklarımızı tekrarlıyorum yoksa uykum gelmiyor bu yangından sağ çıkmış sahnede..
Perde örtüyorum üstüme, yorganım karanlık.. Karton bi kutu hayal ediyorum kendime yağmurda islanmamis.. Şimdi annemin parmakları dolaşıyor ona benzeyen saçlarımın arasında usulca. Nefes bile almıyorum bitmesin diye... Ellerini tutuyorum annemin; sıcacık hala, yüzüme koyuyorum. Bu gece "ay çok soğuk anne, üşüyorum" diyorum. Sanırım hastalanacağım. Kalk yerine yat demeni çok isterdim gidecek yerim olsaydı eğer.. İyi geceler ıslak olmayan evler, ayakkabılar iyi geceler anneciğim.
17.10.2017