Eyna Dila

Eyna Dila
@Vaveynart
Okur
(Paylaştığım her şey bana aittir, sadece kendi eserlerimi paylaşıyorum ) yazar, çizer, okur, susar… psikolog sanatsever - sanatyapar
1 okur puanı
Mayıs 2026 tarihinde katıldı
44Kitap1Takip edilen10Takipçi0İnceleme0Alıntı13İleti
Kitapları
Hikayeler
Tekrar Paylaşımlar
Yorumlar

Eyna Dila

@Vaveynart·
BEN ÇOK HAYATLAR YAŞADIM
Ben çok hayatlar yaşadım Hiçbiriniz yoktunuz Kim olarak vuruldum Ve cesedimi gömdünüz Sonra deniz kıyısında Bir ovada obrukta Bir düşün son ucunda Düşündüm sonucunda Ve ki birden bulunca Durup soluklanınca Çok vazgeçişler gördüm O gecelerde öldüm Kesti sesimi kör gözüm Ben çok hayatlar yaşadım Ah ne acılar sırtladım Kamburu çıkan sırtlana Bir ormanda rastladım Yasla aslını ağaca Ne sopa ne de kanca Yenilmiştim kanımca Ağladım ağladıkça Sesimde çıkmadıkça Sırtlan yanıma geldi Etlerimi dişledi Kemiklerimi kemirdi Bırakmadı beni bana Ben de yitip giderek Gittikçe tükenerek Onu koynumda yaşatıp Urganını taşırım
Şiir
Reklam

Eyna Dila

@Vaveynart·
Celali Yazgım
Halil ibrahim sofralarından gözetirim karıncaların bile hakkını Bu senin kaderin der hak çevirir sırtını Cehennemin altıncı katında ete kemiğe bürünen yalnızlığı Hak bana el uzatır iremdir onun sunağı Olmuş güzelleri unutup olmamış kötüleri aradım Hak benden vazgeçti ben de Hak’kı suçladım Vaftiz oldum arındım gidip günahlar çıkarttım Hak bana sev dedi, ben de sana rastladım Seni acından tanırım acın bana gülümser Hak bana kızar durur itirazlar eder Dualar hep zeytinin incirin üstünedirler Hak beni de affeder tövbekardır kulum der Giden güller teslimse yazgım olur celali Hakkı gördüm ay çıkınca doğururken geceyi Bülbüller kanat çırptı getirdi bin niceyi Hakkı duydum anlamadım bildiğim o yüceyi Canlar cananların yollarına serilebilir mi bildirsin bana bunu inip hakkın meleği Tabutunda bir ahıt kadifeden mendili Savul nefesine göz diken hak için azraili Seni benden çok seversem inan yazık olacak Hak bu elbet anlayacak seni de kıskanacak Ellerinden bir tas çorba içsem sanki n’olacak Hak seni benden alıp Adn’ine saklayacak
Şiir

Eyna Dila

@Vaveynart·
İmbatlar adını saklar
Göz yaşlarımı bu sabah bir yortunun içine gömdüm O mermiyi sonunda tabancamın ucuna sürdüm Pek tabii ben de bunun sonucunda öldüm Yaz güneşi beni yakar İmbatlar adını saklar Şimdi nereden başlar bilmem ki onun hikayesi Benim gönlümde saklıdır kimsesizlerin kimsesi Gülümser oralardan yoksunluğumun belirtisi Yaz güneşi beni yakar İmbatlar adını saklar Yakmalık sunular sundum adını haykırdım Yitip gittim şehrinde, şehrime sığamadım O yarayı sakladım ah yaramı açanım Yaz güneşi beni yakar İmbatlar adını saklar Yıkılası kalbim gerçeğini görecek Yanmak dua olacak, gök diye sana yükselecek Sevecekte belki ama belli ki sevilmeyecek Yaz güneşi beni yakar İmbatlar adını saklar Zevenin yapsan serilsem yollarına Yalmanım yoktur sanem korkularıma Toyluğuma sığınıp, aşk marifetimi gösterdim sana Yaz güneşi beni yakar İmbatlar adını saklar
Şiir

Eyna Dila

@Vaveynart·
GÜLÜŞLERİMİ ÇOK SEVMEDİN YA
Sen gecenin körüsün, itirazım yoktur buna Senin işçiler tokluğa, benimkiler mezarlığa… Yalanları boy vermiş bir gerçeksin işte odamda Senin sarsılmaz duvarlarının ardında Kurşun bana işlemez sandım. Dudaklarım bir ince çizgi Tıpatıp aynı, seninkiler gibi Ağlamak demek tüm yeşillerimdi Küstü renklerim, morlar gücendi Kıyarsın sen bana, Hatta öldürürsün de beni Kesip atmadın mı sanki hiç acımadan, O dikenlerin o güllerini? Yarım bir ömrüm varmış, Ellerin boğazıma sarılırmış Cennet cehenneme karışmışta Geçen, çok acıtırmış. Gördün mü bak işte Gördüm sonunda günümü ben de Yine güvendiğim her yerden ben kırıldım İçimdeki benlerle, ben yalnız bırakıldım Seni de merak etmem, hep kalabalıklardasın Oradan bana gülersin, kapılar kapatırsın. Olur olmaz ağlamam artık Yüzüm düştü, düş oldum Toprağın yüzü suyu hürmetine Kanatlarımı kopardığıda kuştum O an sana koştum, yolum yokuştu, Sen yok oluştun. Ardında yok olmuştum.
Şiir

Eyna Dila

@Vaveynart·
Kucağımda kocaman bir dünyayı tutuyordum. Bu basit bir benzetme değildi. Bu sanki değildi. Yalanlar boy vermişken dünyalarımda, bunlar bana da ait değildi. Benim bir yere ait olmayışım artık ellerimde bir zehirdi. Toy kavgalar şimdi bana gülümserdi. Olsundu, gülsünlerdi. Anlamsız savaşlar ortasında hep bana düşerdi yenilgi. Bir kez daha özledi intiharım; zaferini. -EynaDila ( Romanımdan bir alıntı, göz atabilirsiniz…)
Edebiyat
İleri