Tutamak sorunu dedim.Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır.Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar.Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağanın en iyi en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlülüğünü far etmez.