Yüksel ÖNER
@VeBen
Darağacının dibinde bile korku, sakınma nedir bilmeyen suçlular vardır, işte ben de onlar kadar kayıtsızdım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ara sıra duruyor, bir parça yosunun, bir tutam sararmış otun ya da kahverengi yapraklar arasında açık turuncu bir mantarın önünde düşünceye dalıyordu.
Canı kadar sevdiği bir varlığı, türlü tehlikeler ve
düşmanlar arasında bırakıp gitmek üzere olan bir kimsenin derin sevecenliğiyle konuşmuştu.
Fakat sen değilsin suçladığım, yalnızca Tanrı'yı , yalnızca bu acıyı onca anlamsız kılmış olan Tanrı'yı suçluyorum.
Ama bilemiyordum: sonunda, evet, en sonunda tanımış mıydın beni, yoksa yeni, başka, yabancı bir kadın olarak mı tutkuyla istiyordun?