Musa Özbakır
@Vega
Şu anda okuduğu kitap
İçimizdeki "Biz"
İç sesimiz -yani çoğunlukla yalnızken oldukça çok sesi çıkan-bir konu hakkımda düşünürken hatta bir iş üstünde çalışırken, bir olay hakkında değerlendirme yaparken düşüncelerinize eşlik eden bir ses.
Hatta şöyle bile diyebiliriz başkalarıyla olduğundan daha çok sohbet ederiz kendimizle-tabi patolojik olmaması dışında.Çünkü düşünürken kafamızın içinde bir ses ile bir değerlendirme mekanizmasıyla düşünürüz ki bu da bir makinenin çalıştığı gürültülü bir ses ile olmaz "iç ses" ile olur düşünmek dışarıdan sessiz,içeriden sesli bir olaydır çoğunlukla.
İşte bu kitapta da bizim düşüncelerimiz,duygularımız ve davranışlarımızın üstünde etkisi olan, onunla-yani kendimizle-olan ilişkimize göre bizi olaylar karşısında çözüm üretmeye sevkeden yol gösteren bir mentor ya da eleştiren, yargılayan dırdırcı bir kaynana rolünü üstlenen bu sesi açıklıyor.
Kaygı,korku,panik gibi duygusal olayları yaşarken veya depresyon halini yaşamız üzerinde oldukça etkili çözümleme ve açıklamaları yapan 
İyi Hissetmek kitabında bir olay karşısında ürettiğimiz davranış ilk olarak düşünce aşamasında gerçekleşir sonra duygu ve davranış olarak devam etmesi öngörülür ama depresyon vb. durumlarda ilk önce duyguya odaklanıldığı için düşünce aşaması geçilir ve olay üzerine oldukça fazla odaklanır diye açıklar.Oysa ki duyguya sebep olan düşüncelerimizdir ve duygusal olarak iyi veya kötü hissetmemiz üzerinde düşüncelerimiz etkilidir ve bir olay karşısında bizi depresyona,panik bozukluk gibi hastalıklı durumlara sokan düşüncelerimiz üzerimde çok kısa bir sürede gerçekleşen "bilişsel çarpıtmalar"dır ki bu da bu kitabın anlatmaya çalıştığı "dırdırcı iç sestir.( İyi Hissetmek okumanızı tavsiye ederim)
Bu iç ses onunla olan ilişkimize göre ya bir yardımcı ya da zorlayıcı bir sestir.Olayları çözmekten ziyade onunla olan
İyi Hissetmek kitabında bir olay karşısında ürettiğimiz davranış ilk olarak düşünce aşamasında gerçekleşir sonra duygu ve davranış olarak devam etmesi öngörülür ama depresyon vb. durumlarda ilk önce duyguya odaklanıldığı için düşünce aşaması geçilir ve olay üzerine oldukça fazla odaklanır diye açıklar.Oysa ki duyguya sebep olan düşüncelerimizdir ve duygusal olarak iyi veya kötü hissetmemiz üzerinde düşüncelerimiz etkilidir ve bir olay karşısında bizi depresyona,panik bozukluk gibi hastalıklı durumlara sokan düşüncelerimiz üzerimde çok kısa bir sürede gerçekleşen "bilişsel çarpıtmalar"dır ki bu da bu kitabın anlatmaya çalıştığı "dırdırcı iç sestir.( İyi Hissetmek okumanızı tavsiye ederim)
Bu iç ses onunla olan ilişkimize göre ya bir yardımcı ya da zorlayıcı bir sestir.Olayları çözmekten ziyade onunla olan
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bugün çoğu kültürde anı yaşamak yüceltilsede türümüz sürekli bunu yaparak varlığını sürdürecek şekilde evrimleşmedi.Tam tersine.İç dünyamızı iç sesimizin beslediği düşüncelerle,anılarla ve hayallerle dolup taşan capcanlı bir yer olarak yaşama kabiliyetini geliştirdik.
Hiç susmayan iç konuşmalarımız sayesinde bilgiyi aklımızda tutabiliyor,kararlarımızı gözden geçirebiliyor,duygularımızı kontrol edebiliyor,alternatif gelecekleri hayalimizde canlandırabiliyor,geçmişi hatırlayabiliyor,hedeflerimize ulaşma konusunda nerede olduğumuzu takip edebiliyor ve kim olduğumuza dair algımızın temelini oluşturan kişisel anlatımızı sürekli olarak güncelleyebiliyoruz.Bütün büyük hünerlerimizi-inşa ettiğimiz şeyleri,anlattığımız hikayeleri ve düşlediğimiz gelecekleri-zihninizden asla tam olarak kaçamayışımıza borçluyuz.
Ne senle, ne sensiz...
Bildiğimiz gibi,dırdırcı iç ses düşüncelerimizi kirletebilir ve bizi acı veren duygularla doldurur,öyle ki zamanla değer verdiğimiz her şey-sağlığımız,mutlarımız,ilişkilerimiz-zarar görmeye başlar.İç sesinizi içinizdeki bir işkenceci olarak görüyorsanız sonsuza dek susturma hayali kurmanız da çok doğaldır.
Fakat gerçekte iyi bir hayat bir yana,sadece işlevsel bir hayat bile sürdürmek istiyorsanız iç sesinizi kaybetmek,başınıza gelmesini isteyeceğiniz en son şeydir.
Büyük beklentiler..
...kısacası,bir şeye inandığınızda,nöral mekanizmamız,hakkında bir inanç geliştirdiğimiz süreçlerle ilgili beyin ya da vucüt bölgelerindeki aktivasyon düzeyini azaltarak ya da arttırarak bu inancımıza karşılık gelen yanıtlar üretir.