Sen bir gelip ,bir kayboluyordun, tıpkı parlak, hızlı bir kuyrukyıldız gibi; bense her şeyi unutuyor,ağır ağır sönüyordum...
Reklam
Başımdan öyle büyük felaketler, kasırgalar da geçmedi. Hiçbir şey kaybetmedim. Vicdanımda hiçbir leke yok, cam gibi tertemiz, gururumu kıracak hiçbir şey olmadı. Tanrı bilir niçin hayatım böyle harcandı gitti.
Dertlerle yıpranmış ya da dert nedir bilmeyen bir gönül; kimsenin bilmediği bu köşede saklanıp mutluluk içinde yaşamak dileğine kapılır. Orada her şey, saçlar agaarıncaya kadar uzayan bir ömür ve uykuya benzeyen sakin bir ölüm vaat eder.
İçinde,hiç uyanmadan kalmış,biraz kurcalanmış,fakat hiçbiri sonuna kadar işlenmemiş birçok yetenek olduğunu acı acı seziyordu.
Reklam