Irmak Balkaya Erdal
@VeraBalkaya
Çok küçük yaşlarda insandan mükemmel bir dost olmayacağını öğrendim. O günden beridir de en iyi dostlarımı hep kitaplar belledim.
Şu anda okuduğu kitap
Sanırım adaletsiz insanlar en rahat uyuyanlardır, çünkü hiçbir şeye aldırmazlar, oysa ki adil insanlar gözlerini kapatamaz, her şeye tasalanırlar.
Bana ait olmayan bir hayat sürmek için ne kadar zaman kaybettiğimi fark ediyorum.
Evet, babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.

Bu kitap ölüm hakkında değil, sona eren bir hayat için duyulan hüzün hakkında. Arada fark var. Bu
sadece onun bal dolu peteği için değil, peteğin boş hücreleri için de duyulan bir hüzün, hatta o çok daha güçlü. Elimizdeki mumların dahi yanıp tükenirken hatırladıkları o petek için duyulan hüzün. 
Dürüst olmak gerekirse, benden başka kimse bana tepeden bakmıyordu. 
