Veronal
@Veronal
Sahip değildim hiçbir şeye ama yetiyordu bana,
Gerçeği aramak ve yanılgının hazzı.
80 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Sadelik, alçakgönüllülük, kendinle alay edebilmek gibi özellikler bizim kültürde hiçbir zaman üst değer olamamıştır. Böbürlenmek, şişinmek, övünmek her zaman daha çok onay görmüştür.
Reklam
Tesla’yı sadece duymuş olduğum bir kaç bilgiden ve Prestij filminden biliyordum. Sahaflarda bu kitabı görünce alıp okumak istedim. 50-60 sayfa olan bu dışardan çocuklara yönelik gibi gözükse de bence kurgusuz, teknik bilgilerden uzak, duru, net bir şekilde anlatan bir biyografi okunmak isteniyorsa isabetli bir kitap olacaktır. Kitaptan edindiğim bilgileri her ne kadar spoiler gibi gözükse de biyografi olup her hangi bir hikaye özelliği taşımadığı için paylaşacağım. Babası papaz olan Tesla bu sebeple çok iyi yetişmiş. Şair bir yönü de olan Tesla daha beş yaşındayken su çarkı icat ederek girmiş mucitlik dünyasına. O zamanlardan beri gözünde yaşadığı ışık patlamalarının ardından sürekli ve hızlı bir fikir geçişi yaşıyordu zihnine ve bunları anlattığında insanlar anlamakta zorlanıyor, kağıda dökmeye gelince de zihni o kadar hızlı çalışıyordu ki tasavvur edip çizemiyordu bu sebeple de zaten ilk öğrenimi boyunca resim derslerini verememiştir. Bu sebeple Tesla belli bir yaşa geldiğinde de bu fikirlerini bir türlü kullanamıyordu çünkü elle tutulur planlar veremiyordu. Böyle olunca da sponsor bulmakta zorlanmış, gerekli sermayeyi elde etmek için de kumara başlamış bu sebeple babası kendisiyle ilişkisini kesmiş ayrıca kağıt oyunları oynamak ve düzensiz bir hayata sahip olmak sebebiyle şehirden atılmıştır Tesla. Bunun üzerine Edison’un yanında çalışmak üzere başvuruda bulunmuştur. Edison’un hali hazırda üretmiş olduğu ve satışları çok iyi olan Doğru akımın üzerine Alternatif akımı bulmuş Edison’a sunduğunda ise Edison zaten DC’nin çok satması üzerine düzenini bozmak istememiş. Tesla, Edison için şunları söylemiş: ‘’Edison ancak bir arıda bulunabilecek sebat ve gayretle samanlıkta iğne aramaya bayılır, her çöpün altını tek tek araştırırdı. Oysa birkaç hesaplamayla bu angaryanın
Emile Zola’yı edebiyat derslerinden naturalist akımın temsilcisi olarak tanırdım hep hakkında bildiğim tek şey buydu galiba.. Ama bu kitapla öyle anlamlandı ki bu isim. George Orwel, Victor Hugo ve artık Emile Zola belki de sayacağım daha isim vardır. Sanki hala yaşıyor ve bizi görüyorlar gibi değiller mi sizce de? Sanki hala günceller, ölmemişler ve bu kitapları bugün yazmışlar gibi. Biliyorum bazı konular hiç değişmiyor, dünya kendi ekseninde döndüğü gibi aynı davalar, aynı konular dönüyor. Ama bu yazarların görüş yetenekleri yine de yadsınamaz bence. Daha önce okuduğum Cehenneme Övgü kitabında verilen örnek bu kitabın özeti gibi sanki.
‘’-Anne, üşüyorum sobayı yakamaz mısın?
-Kömürümüz yok.
-Neden?
-Çünkü paramız yok.
-Neden?
-Çünkü baban işini yitirdi.
-Neden?
Çünkü fazla kömür var.’’
1900’lü yılların başında yapılan sanayi atılımından sonra onlarca fabrika, işletme açılıyor. Fabrikalar arttıkça da ortaya ürün fazlası açığa çıkıyor ve değer görmemeye başlıyor. Başları en azından karnını doyuracak kadar kazanan işçiler zamanla kötü koşullarda ve düşük ücretlerde çalışmaya başlıyor çünkü tabiki işletme kazancını koruyabilmek için işçilerin ücretlerini azaltmaya gidiyor. Bunun yanında işçiler derme çatma evlerde çok kötü koşullarda yaşıyor ve çalışıyor ve bu durum onların yaşam kalitesini öyle düşürüyor ki insan ilişkilerine, aile hayatına, çocukların ailedeki yerine, anlamına bile yansıyor. Çocuklar belli bir yaşa kadar doyurulması gerektiği için dert, belli bir yaştan sonra eve en azından para getiren bir iş gücü sonrasında evlenip gidecek diye bir korku olarak görülüyor. İşletmenin ileri gitmesi üzerine işçiler işi bırakıyor ve ayaklanıyorlar.
davalarını savunurken Ekmek! ekmek! ekmek!
diye bağırıyorlar ve tek dertleri de bu zaten. Ve şöyle söyleniyor onlar
