Vesile
@Ves05
Student
Tıp
36 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
10/10
Beğendi
·11 günde okudu
·2026 1. kitabı
Şimdi insanların bol bol zamanı olmuştu. Herkes çok seviçliydi. Bunun aslında vaktiyle kısıtladıkları kendi öz zamanları olduğunu ve şimdi onlara döndüğünü asla bilemediler.
"Önceleri pek farkına varılmaz. Günün birinde insanin canı artık hiçbir şey yapmak istemez. Hiçbir şeyle ilgilenmez ve kurur gider. Üstelik bu isteksizlik geçici değildir, hatta giderek de artar. Günden güne, haftadan haftaya daha kötü olur. İnsan kendinden hoşlanmaz, sanki içi bomboştur ve dünyayla bağdaşamaz. Sonraları bu hisler de kalmaz ve hiçbir şey hissetmez olur. Bütün dünyaya yabancılaşmış ve hiç kimse onu artık ilgilendirmez olmuştur. Ne kızgınlık duyar ne de hayranlik. Ne sevinmesini bilir ne de üzülmesini. Gülmeyi de ağlamayı da unutmuştur. Böyle bir insanın içi kaskatı kesilmiştir. Artik hiçbir şeyi ve hiç kimseyi sevemez. Bu durumda, artık hastanın iyileşmesine olanak yoktur. Geriye dönüş kalmamıstır. Bomboş, kü rengi bir yüzle ve nefretle çevresine bakar, tıpkı duman adamlar gibi. Onlardan biri olup çıkmıştır. Hastalığın adina gelince, buna ölümcül can sıkıntısı denir."
İnsan ne kadar yavaş haraket ederse o kadar hızlı ilerliyordu.
* Ama aksine, ne kadar acele ederse o kadar güç ilerliyordu.
Başkalarıyla paylaşılmayan zenginlikler insanı mahvediyordu.