"Sen de, çok kutsal eşim,
ölüp gittin ya, ne mutlu sana! Böyle bir acıdan
kurtulduğun için! Bense baba olarak aştım
yaşam kaderini insanın, oğlumun ardına kalmak içinmiş meğer!"
"Ama kraliçe -kim kandırabilir ki bir aşığı?-
sezinler en başta çevrilen dolapları,
yapılan hazırlığın o farkına varır ilkin,
her şeyden eminken bile kuşkulu değil miydi?"