Figen
@VictorFigo
Hiç Olmak “Hiç Olmak” kendini değersiz hissetmek değildir. Tam tersine içindeki zenginlikleri keşfedip, bedenli kimliğinin özüne göre bilgisinin hiçliğini fark etmektir. Bunu anlayan varlık küçüklüğünü anlar. Varlığın tekamül seviyesine göre gösterdiği dirayet, özveri, sadakat gibi düşünceler artık onunla bir olmaya başlar. Yanlızlık ...duygusu şuur sahasını kaplar. Çokluğun içindeki yanlızlıktır bu. Bu durumu kabullenmesi o kadar kolay değildir. Çoğalan yanlızlığında mutlu olmaya başlar. Bu insanoğlunun beşeri varlığıyla anlayabileceği bir mutluluk değildir. O artık içindeki Tanrı’yı bulma yolunda önemli bir adım atmıştır. Artık ne bir insan ne de bir Tanrı’dır. Teşevvüşü yaşamaya başlamıştır. Tıpkı kozasından çıkmayı bekleyen bir kelebek gibi kendindeki değişimi izlemeye başlamıştır. Artık içindeki benler azalmış, tam bir sakinlik hüküm sürmektedir. Duru, dup duru bir okyanus gibi. Baktığın zaman sadece dinginlik veren engin bir su, ama içine daldığında seni hayrete düşüren müthiş bir zenginlik
Hiçlik insanoğlunun kendi içindeki okyanusu seyretmesi, içine dalıp zenginliklerini fark edeceği ana kadar sabırla beklediği durumdur.
Öyle bir durumdur ki; beklenti yoktur, acelecilik yoktur, kuşku yoktur. Sadece sakinlik vardır. Yanlızlık vardır…
Reklam
Ben yoktumŞiir
Zamanı yiyip bitirdi karanlık
Gece yoktu
Güneş çoktan kömürleşmiş ve yeryüzü yapışkan bir karanlıkla örtülmüştü
Yabanıl sesler geliyordu derinlerden
ve karanlığı ince bir bıçak gibi yırtıyordu
Sesim yoktu
Karanlığın karnında yitirdim sesimi
Kör bir kuyuda unutulan Yusuf'tum belki..
Öfkeyle kalktım/oturmaya çekiniyorumŞiir
Nedensizliğin ertelediği çöküntü, bilincime duyuruyor küf hükmünü..
Bir çocuk gibi koşarken, düşünce istemeden saplıyor bıçağı sevince..yok bişe..