Zamanı yiyip bitirdi karanlık
Gece yoktu
Güneş çoktan kömürleşmiş ve yeryüzü yapışkan bir karanlıkla örtülmüştü
Yabanıl sesler geliyordu derinlerden
ve karanlığı ince bir bıçak gibi yırtıyordu
Sesim yoktu
Karanlığın karnında yitirdim sesimi
Kör bir kuyuda unutulan Yusuf'tum belki..