Figen
@VictorFigo
Öfkeyle kalktım/oturmaya çekiniyorumŞiir
Nedensizliğin ertelediği çöküntü, bilincime duyuruyor küf hükmünü..
Bir çocuk gibi koşarken, düşünce istemeden saplıyor bıçağı sevince..yok bişe..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bizi anlayanlar bizden bir şeyleri tutsakederlerDuygu ve Düşünce
içinde bir boşluk varmış gibi mi hissediyorsun ezelden ebede? bu bir illüzyon olsa gerek, aslında zaten herşey boşluktan ibaret..mana zaten her bir katmandan sıyrıldıkça boşluğa yakınsarken, maddenin içi bile delik deşik! bir hallere uğrayıp da, üzerinden silkeledikçe sonradan giydiklerini, seni "sen" yapan her şeyden sıyrıldıkça bir bir, öyle bir nokta var ki orada "ben neyim?" sorusuna bile cevap vermek mümkünse ne ala! zerrede saklı olan tüm oluşun deneyimi? işte o ağır fazlasıyla..benliğin kırıntı halinde ufalandığı ve haşmetli kozmosun zaman/uzay ekseninde üzerine çöktüğü bir an saklı burada. elimi tut, eğer halen bir elin varsa!
işte orada, aslında her şey ve hiçlik olduğun noktada, ne kadar "boşluk" olduğunu deneyimler insan. ürkünç mü? evet. ama korkma. kapıyı tıklat, içeri gir.
boşluğa..."
elektron mikroskobundan ruh molekülüne dikiz atarken ben..