Pişmanlık gerçekten insanı yiyip bitirebilir. Zihnimiz, yaptığımız dehşetli hatalar ve kaçırdığımız iyi fırsatlara dair hipnotize eden hikâyeleri durmaksızın başa sarar.
Günler gelip geçiyor ve aşk kalıyor. Orada nesnelerin içerilerinde, çok derinlerinde, bu dünyanın akıntısı, öteki dünyanın ters akıntısı ile karşılaşıp çarpışıyor ve bu karşılama ile çarpışmadan acıların en büyüğü ve en tatlısı oluşuyor; yaşamak acısı...