Italo Svevo'nun, Duygusal Kısa Yolculuk kitabı; 60 yaşındaki Bay Aghios'un, kendi benliğini bulma arayışı içine girmesiyle birlikte, eşi ve çocuğunu yalnız bırakarak, uçsuz bucaksız bir tren
Edouard Leve'in, "İntihar" adlı kitabı: yirmi yıl önce intihar eden yakın arkadaşının ölümüne, yaşamına dair arkasından yazdığı uzun bir mektuptan oluşuyor. Elbette bu durum çoğu okur gibi
Genellikle bazı kişisel gelişim kitapları, insan duygularını oldukça üstünkörü, ısmarlama biçimde yazıyor. Daha doğrusu pazarlıyor.
Açıkçası bu kitabın farklı yönü şöyle; aynı olayları
Marguerite Duras'ın okuduğum ikinci kitabı oldu. ''Hiroşima Sevgilim'' senaryo tekniğiyle yazılmış bir kitap. Bu yüzden diyaloglar oldukça akıcı bir şekilde ilerliyor. Ek olarak ''Hiroşima
Ted Hughes'i, hep şu sözlerimle anımsarım; ''yarattığı dizeleri güçlü bir okyanusa dönüştüren ve hayata karşı tanımsızlaşarak boğulan... mücadelesi kayıp bir çoban dağarcığı''
Çukurunda ilerleyen