Osamu Dazai’nin İnsanlığımı Yitirirken kitabını çok beğenmiştim ve bir süre etkisinde kalmıştım, bu yüzden yazarın diğer eserlerini de okumak istedim.Açıkçası beklentilerimi pek karşılamadı. İnsanlığımı Yitirirken ile kıyasladığımda bu kitabın onun yanında sönük kaldığını söyleyebilirim.Belki de beklentimi çok yüksek tutmuşum.
Kitabın içeriğine gelecek olursam:
Kitap, üç farklı öyküden oluşuyor. İçlerinde en çok sevdiğim öykü Koş Melos oldu. Okurken bir anda kendimi olayların içinde buldum. Öyküde, Melos’un zalim bir krala karşı çıkması ve bunun sonucunda idama mahkûm edilmesi anlatılıyor. Ancak Melos, kız kardeşinin düğününe katılabilmek için kraldan birkaç günlük izin alıyor ve bu izin karşılığında en yakın dostunu rehine olarak bırakıyor. Daha sonra Melos’un sözünü tutup geri dönebilmek için verdiği mücadele ve yaptığı fedakârlıkları anlatıyor.
Ancak diğer iki öyküyü pek beğenmedim. Olaylar ve öykülerin sonu çok kopuk geldi. Okuduktan sonra “Ne okudum??” diye düşündüm.
Genel olarak kitabı ne tamamen beğendiğimi ne de beğenmediğimi söyleyebilirim.Sade,akıcı bir dili var ve kısa olduğu için de tek oturuşta okunur.
O yüzden Japon edebiyatına başlamak isteyenler için iyi bir başlangıç kitabı olabilir.