İlyas K
@Vilayetyas
Ayak izim kalmadan gidiyorum.
İlk sayfaları okurken yazım yanlışlarından dolayı bir türlü odaklanamadım, hatta yayınevi kaynaklı zannettim ve kitabı bırakmayı düşündüm. Ancak sayfalar ilerledikçe o yazım yanlışlarının Charlie Gordon’un yaşama mücadelesi olduğunu anlayınca yazım yanlışları beni rahatsız etmedi. Charlie doğuştan zeka eksikliğiyle doğmuş ve bir bakım evinde tedavi edilmeye uğraşılıyor. Bir fareye uygulanan tedavinin aynısını ona da yapıyorlar. Beni burada en çok sinir eden fareyle (Algernon) bir labirentte yarıştırılması ve zihninin ölçülmesiydi. Ne olursa olsun hiçbir insan fareyle kıyaslanmamalı. Bu ameliyat sonucunda Charlie üstün zekalı birine dönüşüyor ve geçmişte yaşadıklarını hatırlıyor, aslında iyi zannettiği herkesin onunla dalga geçtiğini, dalga geçmeyenlerin de insan yerine koymadığını hatırlıyor. Geçmişini hatırlarken beni en çok üzen yer annesinin, üstüne yaptığı için Charlie’yi itip kakması ve azarlamasıydı. Charlie üstün zekalı olduktan sonra babasının berber dükkanına gidiyor ama ona kendisini tanıtmıyor, ancak annesinin yanına gittiğinde ona ve kız kardeşine kendini tanıtıyor. Burayı gerçekten anlayamadım çünkü babası Charlie’yi gerçekten seven tek kişiydi. Her bir satırını, her bir sayfasını severek okudum, çok daha popüler olması gerektiğini düşünüyorum. Mükemmel bir kitap.
“Korkuyorum. Hayattan veya ölümden veya hiçlikten değil, hiç var olmamış gibi o ışığı harcamış olmaktan korkuyorum”
Zorla bitirdiğim kitap. Kitapta o kadar çok karakter var ki akılda kalması mümkün değil, DOSTOYEVSKİ neredeyse Rusya’da yaşayan herkesi kitabın içine dahil ediyormuş. Özetlersek kimsenin masum olmadığı herkesin menfaati için her şeyi yapabileceğini anlatıyor. Özellikle kitabın yarısına yakın yerleri ve yarısı çok sıkıcı. En güzel yeri ippolit’in mektubuydu. Daha önce hiç yarıda kitap bırakmadığım için zorla okuyup bunu da yarıda bırakmadım. Çok sıkıldım.
Günümüz Türkiye’sine benzer bir yaşamı okuyoruz. Çiftçi para kazanamıyor, para kazanmak ümidiyle şehre göç ediyor ama umduğunu bulamıyor. Benim kitapta en çok merak ettiğim John amca John STEİNBECK’in kendisi mi? Yani John amcanın anlatamadığı o günahı bizzat yazarın kendisinin günahı mı? Bence öyle, yazar gazap üzümleri’yle o günahını anlatmak istemiş ama sonra buna cesaret edememiş. Ben çok merak ettim acaba john amcanın yani John STEİNBECK’in o günahı neydi?
