Vildan Elçin

Vildan Elçin
@Vildanelcin
An
dünyanın diğer ucuna da gitsen yanında götürdüğün bir şey var. ondan kurtulamıyorsun. bazen yolda olma hissi güzel geliyor. ama anlık bir his. çünkü gemi bir limana varacak ve gidiyor olmanın hissettirdiği hafifleme-rahatlama-kurtulma karışımı o anlamsız keyif bitecek. biteceğini biliyorsan da sahip olduğun "an" en kıymetli şey oluyor. en basit izahı kaybetme korkusuyla elindekine daha çok sarılma psikolojisi. o an anlıyorsun ki mutluluk "an"a ait. küçük bir çikolata parçasının verdiği haz, yarım kiloluk kavanozun dibini görene kadar kaşıkladığın hazla aynı değil şu hayatta. ilk öpüştüğündeki gibi çarpmıyor yüreğin uzun uzun öperken. bir film izleyip "bazen gitmek gerekir" diyorsun. işte mutluluk o "an"a ait. otobüs terminalinde içtiğin son sigaraya, kulağında umutlu melodiler, bir elinde yeni bir kitap, diğer elinde o haftanın tüm mizah dergileri camdan dağları izlediğin "an"a. mola yerinde yediğin gözlemeye. o "an" mutlusun işte. sonrası yok. çünkü vardığında anlıyorsun ki dünyanın diğer ucuna da gitsen yanında götürdüğün bir şey var.
Sayfa 17·Kitabı okudu
Reklam

Vildan Elçin

, bir kitap okudu
Puan vermedi·48 syf.·
2026 6. kitabı
Kafa Dergisi
8.1/10 · 139 okunma
En rahat yastık- varsa- vicdandır. Bir insanın vicdanına yerleşip yaşamak ne müthiş bir konfordur kim bilir.
İnsanın hayatında bazen biri olur, sonra gider, hayat devam eder ama içeride bir yer onun zamanında kalır. Orası ne tamamen geçmiş olur ne de gerçekten bugün. Askıda bir yerdir, öylece durur.