"Eğer doğru söyleyenleri ortadan kaldırırsan, çevrende yalnızca senin ne duymak istediğini bilenler kalır" dedi Jessica tatlı bir sesle. "Kendi düşüncelerinin pis kokusu içinde çürümekten daha zehirli bir şey düşünemiyorum."
kitabın giriş ve gelişme kısmını beğenmiştim fakat 2. yarısından sonra öyle bir sıkmaya başladı ki anlatamam. ana karakterimiz başkasının hikayesini anlatırken nasıl en ufak ayrıntıya kadar bilebilir? bu soruyla beraber kafamda oluşan hiçbir soruya cevap verilmediğini fark ettim kitap bittiğinde. sonu zaten allaha emanet gibi bırakılmış. ne oldu? ne olacak? bunların cevapları bile yok. alıp okuduğuma biraz pişman oldum açıkçası. post-itlerime de yazık oldu.