Vinyra
@Vinyra
Διόνυσος
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
%57 (64/112 syf.)
Logen geldiğinden beri pek uyuyamamıştı. içerisi hiçbir zaman yeterince karanlık, yeterince sessiz değildi. fazla sıcaktı, fazla basıktı, fazla kötü kokuyordu. düşmanlar korkutucu olabilirdi ama düşmanlarla savaşıp onlardan kurtulabilirdiniz. Logen onların nefretini anlayabiliyordu. bu yüzsüz ve acımasız şehir ile savaşmanın bir yolu yoktu. şehir her şeyden nefret ediyordu.
sık sık yoklayan kahır duygusu, beni ilk kez tüm şiddetiyle pençesine aldığında hala uyku mahmuru nessus’un sokaklarında yürüyordum. zindanda hapis yatarken kabahatimin büyüklüğü ve çok yakında üstat gurloes’un ellerinde çekeceğimi bildiğim cezanın muazzamlığı o duyguyu köreltmişti. önceki gün ise su yolu’nu arşınlarken özgürlüğün neşesi ile sürgüne gönderilmenin acısı ağır basmıştı. oysa şimdi koca dünyada thecla’nın ölümünden başka gerçek yokmuş gibi geliyordu bana. her bir gölgenin karası bana onun saçını anımsatıyordu; gördüğüm her beyaz da tenini. ya hâlâ hücresinde otuyorsa, gümüş ışıtacın altında okuyorsa diye meraklanıp soluğu hisar’da almamak için kendimi zor tutuyordum.
