Bana güveniyor, diye düşünüyorum. Artık hak etmesem bile, annem bana hâlâ güveniyor.
Belki büyümenin getirdiği bir şeydir bu. Belki büyüdükçe yaşamımızdaki insanlarla aramıza, türlü yalanlarla doldurabileceğimiz kadar büyük bir mesafe giriyordur.
Çünkü bazı kalpler yalnızca dört yüz on iki milyon kez civarında atar.
Rakam büyük görünebilir. Oysa işin gerçeği, bu sayıyla on iki yaşınızı bile zor görürsünüz.
"Niçin feryat ediyorsun, ahmak herif," dedi, "çürümüş bir sinir, kas ve damar yığını için mi? Halklar yok olup gitti de yası tutulmadı. Dünya oluşmadan evvel gökte parlayan dünyalar yanıp kül oldu da kimse onlara ağlamadı. Sen ne için sızlanıyorsun, yitip gitmiş bir insan, güneş tozundan bir anlık bir meyve için mi?"