Yaşamlarına bir anlam vermeyi bilmeyen ve sizinkine zarar vermeye çalışarak daha da alçalan insanların, kendilerine özgüçlerini başkalarını küçük düşürme yoluyla elde edecekleri öğrenilmiş düş gücü ve oyun fukarası çocukların bu türden kırıcı davranışları bana dokunmaz oldu… Oysa gerçek güçlülük, güçsüzlük maskesi taşır; bir rahatlık, neredeyse bir lükstür bu.
Geceler uzun. Her dakika beni ayrı bir dehşete düşürüyor; her yanım, her yanım sancıyor. İnsanlar benim için kaygılanıyorlar. Bense bunu engellemek istiyorum. Ama insan kendi kaderini değiştiremezken, başkalarının kaygılanmasını nasıl engelleyebilir ki?
Patrick Modiano- En Uzağından Unutuşun
“Yerle gök arasındaymışım ve şimdiki yaşamımdan kopuyormuşum gibi geliyor bana. Hiçbir şey hiçbir şeye bağlamıyor beni. Sanki zamanın bir aralığından kayıyormuşum gibi olacak bir daha hiç mi hiç belirmemesine silinip gideceğim..”
Fransız yazar Modiano’nun anı yaşamak, anılarla yaşamak ve ait olmak üzerine yazdığı kısa öyküsü. Metin, Paris’te puslu bir havada hüzünlü bir ruhiyatla yaşayan birkaç insanın biraraya gelişleri sonra birbirlerini unutuşları ve tekrar hatırlamaları üzerine kurulu. Başka birinin gönül eğlencesi diğerinin tüm hayatının öznesi olabiliyor hayatta. Kendi hayatımızın öznesi olabilmek temennisiyle…
Yalın, kısa sürede okunur, Fransız edebiyatı severlerine duyurulur.