Mustafa Kösen
@VirTuee
53 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Yoksulluk ve Varoluşun DerinliklerindeRoman
İsteyerek ve uğraşarak asla hissedemeyeceğimiz bir karmaşadır 
Açlık . Evet bir karmaşadır çünkü kederi, çaresizliği, halsizliği, yitikliği, tükenmişliği, umutsuzluğu, yalnızlığı ve daha nice eziyeti üst üste katlar da yaşatır insana zalimce. Açlık, günlerce boş kalan bir mideden ibaret değildir. Bahtına, insanlığa, tanrıya ve de kendine küskün bir yürek ve deliliğe bir adım kala, tüm bunlara dair korkunç hummalı sorgulamalarla parçalanan bir zihin ile, bir ''kendi içine sinmedir.'' Yaşamaya dair ufacık bir umuda, bir yardım eline, bir lokma ekmeğe muhtaç olmanın ezici ağırlığını hangi yürek taşıyabilir? Açlıktan bugün mü, yoksa yarın mı öleceğini kestirmeye çalışan bir zihin, etrafındaki umursamazlığı ve adaletsizliği görür de nasıl delirmez?
Böyle yoğun bir karmaşaya dair, bu bir paragraf kadar dahi olsa, bazı anlatılar yapabilmeme olanak sağlayan tek şey, incelemesini yapmakta olduğum bu müthiş kitaptır. Gerçekten yaşamadan, kendimizi birkaç günlüğüne bile isteye aç bırakmak ile asla bu karmaşanın bedelini anlayamayız. Fakat empati kurabiliriz, etraftaki umursamazlığa ve adaletsizliğe dair o sorgulamaları biz de yapabilir, en azından kendi yaşantımızdaki tutum ve davranışlarımızı gözden geçirebiliriz. İşte bu empatiyi bize sonuna kadar yaptırabilecek bir roman Açlık
Hayatını yazarlıkla kazanmaya çalışan genç bir adamın açlıkla boğuştuğu o uzun günleri okurken, insan psikolojisine dair derin düşüncelere dalmamızı sağlıyor 
Knut Hamsun . İnsanın kendisine yetememesinin, başkalarının ona acımasına muhtaç oluşunun kişideki duygusal yansımaları nelerdir? Ölümle burun buruna iken onur ve gurur, doğruluk ve dürüstlük gibi kavramlar ve o tüm ahlaki öğretilerimiz bir anlam ifade edebilirler mi? Çevresine her baktığında umursamazlık, adaletsizlik ve korkunç bir israftan başka
Açlık . Evet bir karmaşadır çünkü kederi, çaresizliği, halsizliği, yitikliği, tükenmişliği, umutsuzluğu, yalnızlığı ve daha nice eziyeti üst üste katlar da yaşatır insana zalimce. Açlık, günlerce boş kalan bir mideden ibaret değildir. Bahtına, insanlığa, tanrıya ve de kendine küskün bir yürek ve deliliğe bir adım kala, tüm bunlara dair korkunç hummalı sorgulamalarla parçalanan bir zihin ile, bir ''kendi içine sinmedir.'' Yaşamaya dair ufacık bir umuda, bir yardım eline, bir lokma ekmeğe muhtaç olmanın ezici ağırlığını hangi yürek taşıyabilir? Açlıktan bugün mü, yoksa yarın mı öleceğini kestirmeye çalışan bir zihin, etrafındaki umursamazlığı ve adaletsizliği görür de nasıl delirmez?
Böyle yoğun bir karmaşaya dair, bu bir paragraf kadar dahi olsa, bazı anlatılar yapabilmeme olanak sağlayan tek şey, incelemesini yapmakta olduğum bu müthiş kitaptır. Gerçekten yaşamadan, kendimizi birkaç günlüğüne bile isteye aç bırakmak ile asla bu karmaşanın bedelini anlayamayız. Fakat empati kurabiliriz, etraftaki umursamazlığa ve adaletsizliğe dair o sorgulamaları biz de yapabilir, en azından kendi yaşantımızdaki tutum ve davranışlarımızı gözden geçirebiliriz. İşte bu empatiyi bize sonuna kadar yaptırabilecek bir roman Açlık
Hayatını yazarlıkla kazanmaya çalışan genç bir adamın açlıkla boğuştuğu o uzun günleri okurken, insan psikolojisine dair derin düşüncelere dalmamızı sağlıyor Knut Hamsun . İnsanın kendisine yetememesinin, başkalarının ona acımasına muhtaç oluşunun kişideki duygusal yansımaları nelerdir? Ölümle burun buruna iken onur ve gurur, doğruluk ve dürüstlük gibi kavramlar ve o tüm ahlaki öğretilerimiz bir anlam ifade edebilirler mi? Çevresine her baktığında umursamazlık, adaletsizlik ve korkunç bir israftan başkaReklam
"Ruhumun derinlerinde dermansızlığımla boğuşuyor, yere devrilmemek için mertçe dayatıyordum, yıkılmak istemiyor, ayakta ölmek istiyordum."
Sefil bir çaresizlik, çaresiz bir sefalet...Alıntı
"Bu yaraya hiçbir şey yapamıyordum, kendiliğinden iyileşeceğe de benzemiyordu; yıkıyor, dikkatle kuruluyor, üzerine yine aynı gömleği giyiyordum. Değiştiremezdim ki...''
Reklam