Süreyya Şahin
@Viralamia
Ama yazgısını yaldızlı çokomel kâğıtları gibi, tırnaklarıyla düzeltemiyor insan.
Şu anda okuduğu kitaplar
Ama oda nasıl da karanlık şu an ve bu derin alacakaranlıkta benden ne kadar da uzaktasın.Yüzünü düşündüğümde , sadece belirsiz bir ışık görebiliyorum ve gülümsüyor musun yoksa hüzünlü müsün bilmiyorum.
Sayfa 52
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben de isterdim geçmişimden koşar adım kaçıp, yepyeni başlangıçlara doğru yelken açmayı. Ama ayağımda annemin terlikleriyle en fazla bakkala kadar gelebildim..
O,an içimdeki bu donuklaşma sürecinin ne kadar ilerlemiş olduğunu birden görü verdim - hiçbir yere tutunmadan, hiçbir yerde köklenmeden, akan suyun üzerinde kayar gibi yaşıyordum ve bu soğuklukta öle cesedimi bir yan olduğunu gayet iyi biliyordum: gerçi henüz çürümenin kötü kokan soluğu hissedilmiyordu, ama umarsız bir donukluk, acmasız, soğuk bir duygusuzluk yerleşmiş, yani bedensel anlam da gerçek ölümün ve çürümenin dışarıdan görüldüğü aşamanın eşiğine gelmişti.
