Geceler büyüyor içimde usulca,
Her yıldız bir yarama dokunur sanki.
Adın titrer dudaklarımda kısık bir sesle,
Ben seni en çok susarken anlatırım kendime.
Umudum bir sokak lambası gibi yanıp söner,
Bir görünür, bir kaybolur aklımın kıyısında.
Sen gideli rüzgâr bile başka eser artık,
Her adımımda biraz daha eksilirim hayalinde.
Kalbim savaş yeri, duvarları yorgun, yolları kırık, Ama içinde tek bir yol var hâlâ sana çıkan
Ben o yolda gölgen gibi sürüklenirken sessiz, Varla yok arasında kalan bir hikâyem olurum.
Ve bil istedim: bir gün dönersen,
Bu yorgun kalp yine koşar sana tereddütsüz.
Dönmezsen de beklerim hep aynı yerde,
Çünkü bazı aşklar kadere kazınır, silinmez.