Dışarıda insanlar bir koşturmacanın içinde... Korkunç bir telaşı yaşıyorlar. Sabah işe akşam eve. Sabah işe akşam eve. İş yerlerinde yine sürekli ve anlamsız bir telaş: imzalar, mühürler, dosyalar... Sonra eve dönüş: hınca hınç duraklar, otobüsler, dolmuşlar... Evde, yemek, çay, çor çocuk, tv... İnsanlar hep meşgul. Bu ne demek? Şu demek: Modernizm bir işgal biçimidir. Meşgul ederek işgal eder insanı. Düşünmesine fırsat bırakmaz. Kendine gelmesine izin vermez. Çünkü modernizm, insanın düşünmesini istemez; sadece itaat etmesini ister.