İnsan, psikoloji gereği sevdiği ve değer verdiği insanlar, kendisine ihanet etmesin. O insanlarla ilişkisi bitmesin, sürekli güzel şeyler yaşansın ve bu birliktelik ömür boyu sürsün istiyor...
Öyle mi?
Hiç sanmam, akan bir nehir misali, zaman bir nehir ise, tanıdığımız değer verdiğimiz insanlar o nehrin içerisindeki nesnelerdir, çarparsınız, affedersiniz, sevinirsiniz, üzülürsünüz, dertleşirsiniz ama hiçbiriyle el ele tutuşup nehrin sonunu görmek zorunda değilsinizdir.
İnsanlar birer duraktır biraz, yeterince insan tanıdığınızda, durakların size sonuna kadar eşlik etmelerine ihtiyacınız olmadığını anlıyorsunuz.