Vito Corleone
@Vitoo
50 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Vito Corleone
, 2026 okuma hedefini ekledi.2026 OKUMA HEDEFİ
4/35 kitap - %11 tamamlandı
4 kitap okudu
35 kitap
1.744 sayfa
0 inceleme
18 alıntı
6 günde 1 kitap okumalı.
DostoyevskiEdebiyat
Her şeyleri çevrenin etkisi, baska bir şey değil. En sevdikleri cümle bu! Ondan sonra da eğer toplum normal şekilde düzene konursa, bütün suçlar hemen son bulur, çünku karşı çıkılacak hiçbir şey kalmaz, insanlar bir anda erdemli oluverirler. Insan doğası hiç hesaba katılmıyor, dışarıda bırakılıyor, var olduğu kabul edilmiyor! Tarihi yaşam süreciyle gelişen insanlığın sonunda normal bir toplum olacağını kabul etmiyorlar, matematiksel bir beyinden doğan sosyal bir sistemin bütün insanlığı bir anda, herhangi bir yaşayan süreçten daha çabuk düzene sokacağına, adil ve masum yapacağına inanıyorlar. Bu yüzden içgüdüsel olarak tarihten hoşlanmıyorlar, içinde çirkinlik ve aptallıktan başka bir şey yok', her şeyi aptallık olarak açıklıyorlar! Bu yüzden hayatın yaşayan sürecinden hoşlanmıyorlar, canlı bir şey istemiyorlar! Canlılar hayat ister, ruh mekaniğin kurallarına uymaz, ruh kuşkucudur, ruh yozdur! Ama onların istedikleri ölüm kokar, kauçuktan yapılabilir, en azından canlı değildir, iradesi yoktur, köledir, başkaldırmaz! Ve sonunda her şey duvarların inşasına, odaların ve koridorların planlanmasına indirgenir! Konut hazırdır, ama insan doğası bunun için hazır değildir, hayat ister, hayati sürecini lamamlamamıştır, mezarlık için daha çok erkendir!
Maslow'un pramidine atıfEdebiyat
Kendini bir tanrı gibi hissettiren üstünlükleri kaybolmuştu. Tutkuları ve güdüleri körelmişti; onu harekete geçirip teşvik edecek zindeliği yok olmuştu. Bir ölüydü. Ruhu ölmüştü sanki. Çalışmaktan başka bir şey bilmeyen bir canavara dönüşmüştü. Yeşil yaprakların arasından sızan gün ışığında hiçbir güzellik göremiyordu; ne de gök kubbenin bulutsuz maviliği eskisi gibi fısıldayıp evrenin uçsuz bucaksızlığını, açığa çıkmak için titreşen sırları ifşa ediyordu. Hayat dayanılamayacak kadar sıkıcı ve aptalcaydı, ağzında kötü bir tat bi-rakıyordu. İçgörüsünün önüne siyah bir perde gerilmişti ve hayalleri içine ışık sızmayan karanlık bir hasta odasına
