Hemen her yıl, daha önce hiç farkına varmadığımız bazı şeyler belirir bizde. Bu bulguları ele geçirdikten sonra yeniden şu ya da bu olduğumuzu keşfetmeye devam ederiz. Bundan anlaşıldığı gibi, kişiliğimizin, bilincin dışında kalan, oluşmasını sürdüren bir yanı vardır; hiçbir zaman tam değildir, gelişiriz ve değişiriz. Gelecekteki kişiliğimiz çok önceden oradadır, ama karanlıklar içinde gizli bekler. Benlik, bir anlamda, film üzerinde ilerleyen bir yarık gibidir. Benliğin gelecekteki gizli gücü, şu anın karanlığından belirir. Ne olduğumuzu biliyoruz ama ne olacağımızdan habersiziz.
Kalbinde hiç sevgi barındırmayan bir insan yoksuldur, zayıftır umutsuz vakadır. Sevgi güçtür, zenginliktir; sevgi Tanrı’nın kendisidir. Sevgi haricinde bir zenginlik arayan kişi, en nihayetinde kendi varliginin ona “Sen insan mısın?” diye sorduğuna şahit olacaktır