Viyan Bulut
@Viyanbulut
37 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir süredir uzakdoğu edebiyatı okuyorum ve açıkçası çok hoşuma gidiyor. Hem yalın hem akıcı hem de bir şekilde gerçek hissettiriyor. Bu kitap da benim için öyleydi. Beni çok ağlattı. Belki de bu yüzden gerçekti. Çünkü acılar tüm insanoğlunda ortak. Bir karakterin baştan sona yaşam öyküsünü okuyoruz ve sahiden "yaşamak" ne onu görüyoruz. Her şey hem 200 sayfaya sığacak kadar basit hem de her sayfada farklı duygular hissedeceğiniz kadar ağır. Yaşamak dediğimiz şey de bu. Evet kendi yaşantımızı görünce bazı şeyler bize çok zor ve aşılmaz gelebilir. Ama buna genel bir bakış açısı ile baktığımızda sadece yaşıyoruz işte. İçinde acı, gözyaşı, sevgi, bağ, samimiyet, kayıp olmayan bir hayat ne kadar yaşanmıştır?
Bence herkesin sevebileceği bir kitap. Ama sizi illaki duygulandırcak. Okumayı düşünen herkese keyifli okumalar diliyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Açlık Kitap Yorumu
Knut Hamsun'dan okuduğum bu ilk kitabı oldukça sevdim. Açıkçası bir yazarın geçinme derdini konu edindiği için ilk etapta Martin Eden tarzı bir şey bekliyordum. Ama bambaşka bir şey çıktı. Arka kapakta da yazdığı gibi Knut Hamsun kesinlikle Norveç'in Dostoyevski'si. Yarı otobiyografik olan bu romanın baş kahramanını üç kelimeyle özetleyebilirim: Gururlu, aç ve deli. Karakterin açlıktan yavaş yavaş delirmeye doğru evrildiğine şahit oluyoruz. Yazarın anlatımıyla baş kahramanının içinde bulunduğu o açlığı iliklerimize kadar hissediyoruz. Ama karakter sadece fiziksel olarak açtı. Mutluluk, vicdan ve hayalgücü konusunda bir açlığı yoktu bence. İçinde bulunduğu durum için benim bile yüreğim titrerken onun denizi izleyerek hayatın güzel olduğuna ikna olmuş hali ben tüm kitap boyunca şaşırttı. Kesinlikle okunması gereken bir kitap, bir yazar olduğunu düşünüyorum. Şimdiden herkese keyifli okumalar.
Dalgaların Sesi İncelemesi
Dalgaların Sesi, isminden de anlaşılacağı üzere doğanın, denizin oldukça önemli rol aldığı bir kitaptı. Doğa ve insan üzerine bir çok kitap vardır ve genellikle bu tema bana çok özel bir haz verir. Özellikle de Dalgaların Sesi kitabındaki gibi doğa insanın üzerine hâkimiyet kurmuşsa. Doğanın hem o sert ve eğilmez duruşu hem insanı hizaya getirişi hem de kucaklayıcı ve bereketli oluşu her açıdan mükemmel gelir bana. Yukio Mishima genel olarak gelenekselci bir yazardır. Ve bu yönünü kitabında da net olarak görebiliyoruz. İnsanların yolunda giden her şey için tanrıya şükretmeleri, dilekleri için mutlaka tapınağa gitmeleri, zorlu bir yolculuğa çıkmadan önce tanrılara dua etmeleri bu geleneksilliğin bir kısmını oluşturuyordu. Diğer bir kısmını ise insanların sosyokültürel davranışları oluşturuyordu. Tabulara karşı gelmeme, etik kuralların dışına çıkılmama, aileye bağımlı bir yaşantı gibi ögeler tüm kitap boyunca varlığını hissettiriyordu. Karakter olarak Çiyoko karakteri benim için özel bir karakter oldu. Çünkü ciddi özgüvensizlik problemleri vardı ve aslında kötü bir niyeti olmamasına rağmen yaptığı şeylerin sonuçlarından pişmanlık duyan bir karakterdi. Şinji'nin tek bir iltifatı ile ne kadar mutlu olduğunu görmek sanırım fazla gerçek hissettirdi. Çünkü Çiyoko olduğu konum ve yetiştiği aile itibariyle muhtemelen iltifatlardan, övgülerden uzak bir kız değildi. Ancak gerçekten sevdiğiniz ve beklenti içinde olduğunuz biri size gökyüzünün mavi olduğunu söylerse sanki daha önce hiç bunun farkında değilmişsiniz, her sabah gökyüzünü görmüyormuşsunuz gibi ilgi çekici ve hiç olmadığı kadar gerçek gelir.
Yukio Mishima ilk defa okuduğum bir yazardı ve bu son olmayacak. Gerek yazarın biyografisi gerek edebi kişiliği oldukça ilgimi çekti. Okuyacak herkese keyifli okumalar diliyorum.