Durup durup seninle karşılaşıyorum her yerde
Karşıma çıkıyorsun her köşebaşında sen
Kimi gün parklarda, kimi gün sokaklarda, caddelerde
Gözgöze geliyoruz, saatlerce bir şey söylemeden.
Hiç değişmemiş diyorum içimden, ne güzel
İşte yine o! Yine mahzun, yine dalgın, yine ürkek
Hadi gel diyor dudakları.
Özledim, hadi gel
Biliyorum oysa; uzatsam ellerimi, gidecek.
Pek de önemli biri olmamaktan gurur duyuyorum. Gizli saklı değil, hiçbir oyun çevirmeden, gayet açık bir biçimde hareket ederim ve kime, nasıl zarar, hem de büyük zarar vereceğimi bilmeme rağmen, elimi böyle işlerle kirletmem. Bu anlamda ellerim gayet temizdir Krestyan İvanoviç!