müteşekkir
@WAOUW
Bir Çift Yürek
Kabileye göre armağan, eğer verdiğin kişinin istediği bir şeyse, armağan sayılır. O kişinin sahip olmasını arzu ettiğin bir şeyi verdiğin zaman armağan olmaz. Armağanda bir zorunluluk yoktur. Koşulsuz olarak verilen bir şeydir. Armağan alan kişi bunu ne isterse yapabilir: kullanabilir, kırabilir, başkasına verebilir, canı ne isterse onu yapar. Armağan koşulsuz olarak alan kişinindir ve armağan veren kişi karşılığında hiçbir şey beklemez. Eğer bu koşullara uymuyorsa, bu bir armağan sayılmaz. O zaman buna başka bir ad vermek gerekebilir.
Reklam
Bir Çift Yürek
Mutant sözcüğü, bir renk yada kişi değil, bir yürek ve akıl nitelemesi olarak görünüyordu; bu bir davranış biçimiydi. Kadim anılarını ve evrensel gerçeklikleri yitirmiş ya da kapatmış kişilerdi mutantlar.
Bir Çift Yürek
Gerçek insanlar halkı yüzyıllardan bu yana, yeni doğan her bebeğe aynı sözü söylemişlerdir. Bu dünyaya gözlerini açan herkesin duyduğu ilk insan sözleri şunlar olur: “seni seviyoruz ve yolculuğunda sana destek olacağız.” Bitiş şölenlerinde de herkes sonsuzluğa geri dönmeye karar veren kişiye sarılır ve aynı sözleri yineler. Gelişimde duyduğun sözlerle, giderken duydukların aynıdır. Sonra gitmeye hazırlanan kişi, kumun üzerine oturur ve tüm beden sistemlerini kapatır. İki dakikadan daha kısa bir süre içinde ölür. Geride keder veya yas yaşanmaz. Bu bilgiyi kazanma sorumluluğuna hazır olduğumda bana da insansal planda görünmez olan plana geçmenin tekniğini öğretmeyi kabul ettiler.
Bir Çift Yürek
Kabileye göre, korku, hayvanlar dünyasına ait bir duygudur ve hayatta kalabilme mücadelelerinde önemli bir rol oynar. İnsanlar Tanrısal Birliği tanrısal ve evrenin gelişi güzel ilerleyen bir olgu değil, ayrıntılarıyla belirlenmiş bir tasarım olduğunu bilseler, hiç korkmazlar. İnsanın inancı ya vardır ya yoktur; ikisi birden olmaz. Yerlilerin inancına göre maddesel nesneler korkuya yol açar. İnsanlar ne kadar çok mala sahipse o kadar çok korkarlar.
Bir Çift Yürek
Arkadaşlarıma bize özgü yarışlardan birini tanımlayabilmek için bir sıraya dizilip hızla koşmaya başlamamızı önerdim ve en hızlı koşanın kazanmış olacağını söyledim. Kabile halkı güzel, kara gözlerini kocaman açarak baktılar bana ve şöyle dedi: “iyi ama bir kişi kazanırsa, bütün ötekiler kaybetmiş olur. Bunun nesi eğlenceli ki? Oyunlar, eğlenmek içindir. Neden insanlar böyle bir deneyim yaşayıp sonra da tek bir kişiyi gerçekten kazananın o olduğuna inandırmaya çalışıyorsunuz? Bunu anlamak bizler için çok zor. Sizin insanlarınız bunu kabullenemiyor mu?”
Reklam