tuwanaa
@Wannaa
Her zaman gemiler batmaz, bazen de deniz çekilir..
25 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
bu kitap bence aşk hikayesinden çok bi insanın iç dünyasının ne kadar derin olabileceğini anlatıyor yani dışarıdan çok ezik ve sessiz görünen raif efendi aslında içinde fırtınalar kopan biriymiş bunu görüyorsun. Sabahattin Ali burda aslında topluma çok güzel bir ders veriyor; kimseyi dış görünüşüne ya da o sessizliğine bakıp yargılamayın diyor.
Maria Puder karakteri de öyle alışılmış kadın karakterler gibi değil, çok daha ayakları yere basan ve dürüst biri. Aralarındaki o bağ aslında birbirlerini gerçekten anlamalarıyla alakalı bi şey. Kitap bana göre şunu hissettiriyor: hayatta birini gerçekten bulduğunu sanıyorsun ama bazen o fırsatı kaçırınca geri kalan her şey sadece bi boşluktan ibaret kalıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Medusa’nın Ölü Kumları fantastik bir kitap ama sıkıcı fantastiklerden değil. Ben normalde fantastik türü çok sevmem, çünkü çoğu sürükleyici çıkmaz. Bu kitap ise bayılarak okuduğum sayılı fantastiklerden biri oldu. Hatta defalarca okuduğum nadir kitaplardan. Dünyası ve anlatımı bana yabancı gelmedi, okurken kopmadım. Fantastik olmasına rağmen olaylar akıcıydı ve karakterlerle bağ kurmak zor olmadı. Bu yüzden benim için özel bir yeri olan kitaplardan biri.
Altıncı Koğuş küçük bir kasabadaki akıl hastanesinde geçiyor. Kitap, insanın aklıyla toplum arasındaki çizginin ne kadar ince olduğunu gösteriyor.
Hastane çok kötü durumda ama kimse umursamıyor. Doktor Andrey başta buna ses çıkarmıyor. Altıncı koğuşta kalan İvan Dmitriç’le konuşmaya başlayınca işler değişiyor. İvan hasta olmasına rağmen mantıklı şeyler söylüyor ve doktoru sorgulatıyor. Doktor zamanla çevresine garip gelmeye başlıyor ve sonunda onu da deli diye akıl hastanesine kapatıyorlar. Eskiden “acı önemli değil” diyen adam, acının içinde kalıyor.
okurken sürekli içim sıkıştı.
Çünkü adam sadece ölmeyi bekliyor
ve bu bekleyiş insanın beynini kemiriyor resmen, kim olursa olsun bir insanın gün gün ölüme yürümesini okumak çok ağır.
Devlet eliyle öldürmenin ne kadar soğuk, ne kadar mekanik ve ne kadar insanlıktan uzak olduğunu iliklerine kadar hissediyorsun.
Ne kaçış var ne umut.
Sayfalar ilerledikçe zaman daha yavaş akıyor.
Kitap kısa ama okurken uzun geliyor,
çünkü aynı düşüncenin içinde kalıyorsun...
Puan vermedi
Bu kitap bana aşkın romantik halini değil, tek taraflı saplantıya dönüşmüş halini gösterdi. Kadın seviyor evet ama bu sevgi zamanla kendini silmeye, görünmez olmaya evriliyor. Adamın onu hiç gerçekten tanımaması asıl acı olan kısım; koskoca bir hayat, tek bir kişinin hafızasında bile yer etmiyor. Zweig az sayfayla insanın boğazını sıkan bir duygu yaratmayı çok iyi biliyor. Okurken “bu kadar susmak sevgi mi yoksa kendine ihaneti mi” diye düşündüm. Kısa ama ağır, hızlı okunuyor ama etkisi uzun sürüyor. Aşkı yüceltmekten çok, sorgulatan bir kitap.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu - Bir Kadının Hayatından 24 SaatStefan Zweig · Can Yayınları · 20248,6bin okunma