Ev ziman beyta Feqî ye, hubra Xanî ye, xezel û helbesta Melayê Cizîrî, dîrok û helbesta Mestûre Kurdistanî, deng û awaza Hesen Zîrek, Meyremxan, Mihemed Şêxo,û Mihemed Arifê Cizrawî ye. Xanî “Safî şemirand, vexwarî durdî manendê durrê lîsanê kurdî”, bi vî zimanî dubeytîyên xwe ristine Baba Tahirê Hemedanî, bi vî zimanî hest û ramanên xwe derbirîne Pîremêrd, Gîw Mukrîyanî, Qedrîcan, Osman Sebrî, Ebdûla Goran, Qanatê Kurdo, Mîr Celadet Bedirxanî.
Kendi topraklarımızda, halkımız arasında, ölümle yaşam arasında hasret gideriyoruz. Nereden gelmişler, nereye konmuşlar. Kimin malını kimin elinden alıyorlar. Kimi kimden koparıyorlar...
Derwêş in süvarileri gibi savaş meydanına akın eden bu gençler, orduya karşı günlerce çarpışıp zaferle geri dönecek kadar donanmışlardı. Onlar, yaşamlarıyla ölümü anlamsız kılmış yiğit Kürt savaşçılarıydı.